مکث
توجیه شتابزده
شمارش معکوس آغاز شده بود، 10، 9، 8... در روزهایی که باید پروژهای دیگر را آذین میبستند تا وعده آقای وزیر که پیروزمندانه در هیاهوی کف و صلوات توامان، روبان افتخار را قیچی میکرد، عملی شود. ناگاه یک منبع خبری مطلع، از ریزش پروژه خبر میدهد، پروژهای 7 ساله که باید نوروز امسال افتتاح میشد.
این منبع خبری اعلام کرد که بخشی از تونل اتوبان تهران پردیس، درست در لحظهای که باید با برداشتن محافظهای چوبی و آهنی مقاومت خود را نشان میداد، فروریخت. فقط چند ساعت کافی بود که مسوولان شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور شتابزده خبر را کذب محض بخوانند، هر چند، قائم مقام همین شرکت خبر ریزش را تایید کرد ولی آن را جزئی نامید و سرانجام اظهارنظر وزیر راه و ترابری، کذب محض خواندن ریزش تونل را بکلی رد کرد.
حمید بهبهانی با بیان این که هر تونل در مراحل مختلف ساخت میتواند حداقل 20 بار ریزش کند، به طور تلویحی خبر ریزش را تایید کرد.
آنچه ریزش تونل شماره 4 این پروژه را که بیش از 104 میلیارد تومان هزینه داشته است صورت و ارزش خبری میبخشد، اظهارنظرهای ضد و نقیض و شتابزده مسوولان برای توجیه این مشکل در اذهان عمومی است.
از سوی دیگر، براساس وعده وزیر راه و ترابری در پاییز امسال، این آزادراه باید نوروز 89 به بهرهبرداری میرسید، بنابراین ریزش تونل نمیتواند حین انجام کار باشد، بلکه نشان میدهد این پروژه در مراحل پایانی دچار آسیب شده است.
البته وزیر راه و ترابری پیش از این نیز به خبرنگاران گفته بود از روز اول به «سرباره» این تونل توجه نشده و بدون محاسبه، این پروژه پیش رفته است. این امر نشان میدهد آنها نیز از احتمال ریزش آگاه بودهاند؛ اما توجیه وی در تکرار ریزشها برای تونلی که پیشبینی میشود، روزانه 40 هزار وسیله نقلیه از آن تردد کنند، قابل پذیرش نیست.
پیشینه وزیر راه نشان میدهد وی از پیشکسوتان حوزه عمران و مدرس این رشته در دانشگاه است و چنانچه این پروژه از ابتدا با مشکل روبهرو بوده، باید از طریق آزمایشهای دقیق از ادامه کار به روند قبلی پیشگیری میشد.
ساده جلوه دادن ریزش تونلی با این اهمیت آن هم از سوی وزیر راه میتواند خطای ریزش ساختمانهای مسکونی چند طبقه را که بر اثر اهمال برخی پیمانکاران ایجاد میشود نیز ساده جلوه دهد، در حالی که هیچکدام قابل اغماض نیستند.
کتایون مصری / گروه جامعه
گفت و گو
