شهرت در میانسالی

جایزه بفتا (که به نام اسکار بریتانیا شناخته می‌شود) و جایزه بهترین فیلم انجمن منتقدین آمریکا تنها نمونه‌هایی از جایزه‌هایی است که فیلم تحسین شده این کارگردان زن آمریکایی به دست آورده است.

اما حالا با وجودی که مراسم پر هیاهوی اسکار دو روز پیش برگزار شد، بدون توجه به برنده شدن یا نشدن بیگلو (که ما هم تا همین دور روز پیش نمی‌دانستیم) باید او را به واسطه فیلم تاثیرگذارش تحسین کرد.

کاترین بیگلو را پیش از این تنها با عنوان «همسر سابق جیمز کامرون» می‌شناختند اما او با فیلم «قفسه درد» توانست از زیر سایه نام سنگینی مثل جیمز کامرون بیرون بیاید و به عنوان یک کارگردان مولف و خوش‌ذوق مطرح شود. هرچند پیش از این فیلم هم او در سینما فعال بود اما «قفسه درد» ویترینی شد تا او بتواند خودش را به سینمای جهان معرفی کند. او فیلمش را به سفارش جیمز کامرون ساخت، یعنی زمانی که کامرون فیلمنامه «قفسه درد» را خواند به بیگلو پیشنهاد کرد این فیلم را حتما بسازد، پیشنهادی که برای بیگلو خیلی هم بد نشد!

بیگلو حالا به واسطه ساخت این فیلم به شهرت بسیاری رسیده است و جالب این‌که جیمز کامرون با فیلم تخیلی «آواتار» تنها رقیب او در تمام جوایز امسال بود. جالب‌تر این‌که در زمان اهدای جوایز گلدن گلوب که بیگلو در برابر فیلم جیمز کامرون شکست خورد او آنقدر به پیروزی‌اش امیدوار بود که برای رفتن روی سن و جملاتی که باید بگوید برنامه‌ریزی کرده بود!

یکی از معیارهایی که توانست این کارگردان زن را در جهان مطرح کند بی‌پروایی‌اش در ساخت اولین فیلم جدی‌اش بود، این بی‌پروایی نه از پرداختن به فیلمی با موضوع جنگ عراق که از عدم استفاده از هیاهوی هالیوودی در فیلمش بود. او به مثابه یک کارگردان با سابقه و موفق تن به قواعد هالیوودی نداد و فیلمش را به صورت مستقل ساخت تا جزو معدود افرادی باشد که با شرکت یک فیلم نسبتا کم خرج و بی‌حاشیه تا نامزدی اسکار هم پیش برود.