مجرمانی در لباس نیکوکاران

دزدی با یک کیسه لباس

شاید از خود بپرسید که این مطالب یعنی چه؟یعنی یک دزدی پیدا شده که خودش را جای آدم‌های خیر جا می‌زد و طلا و جواهرات زنان را می‌دزدید. چه طوری‌‌اش را یکی از مالباختگان که در دادسرای ناحیه 14 تهران اعلام شکایت کرده است، توضیح می‌دهد: مردی در خیابان جلویم را گرفت و گفت برای فقرا کمک جمع می‌کند و حاضر است برای کمک به مستمندان جواهرات من را به قیمتی بالاتر از ارزش واقعی بخرد. من هم اغفال شدم و دو حلقه النگو‌یم را به وی دادم و او هم آنها را داخل کیسه‌ای انداخت که پر بود از لباس‌های دست دومی که می‌خواست به نیازمندان اهدا کند چند لحظه‌ای به گفتگو گذشت تا این که آن مرد به دلیلی که نفهمیدم از خریدن طلاهای من منصرف شد و کیسه مشکی را به من داد تا هم جواهرات را از داخلش بردارم و هم لباس‌ها را به افراد مستحقی که می‌شناسم بدهم. چند دقیقه بعد درحالی که او رفته بود دیدم ته کیسه سوراخ است و آن مرد النگوهایم را با خودش برده است. سارق حرفه‌ای که به گفته خودش با این شگرد از ده‌ها زن زودباور و احساساتی سرقت کرده است شگردش را این طور شرح می‌دهد: با معرفی خود به عنوان فردی نیکوکار به زنانی که جواهر همراه داشتند پیشنهاد می‌دادم طلاهایشان را به من بفروشند تا آنها را به فقرا بدهم. من کیسه‌ای داشتم که ته آن را از قبل سوراخ کرده بودم بعد از این که جواهرات را داخل آن می‌انداختم با پرت کردن حواس طعمه‌ام طلاها را از سوراخ درمی‌آوردم و بعد با اعلام انصراف از خرید کیسه را به مالباختگان می‌دادم و به سرعت دور می‌شدم.

این پرونده دلیل خوبی است برای این که در خیابان به هر کسی که از راه رسید اعتماد نکنید اما بعضی‌ها تا یک اتفاق برای خودشان نیفتد به این هشدار و توصیه‌ها اعتنایی ندارند.

بعضی مجرمان از اعتقادات و باورهای مذهبی طعمه‌هایشان سوءاستفاده می‌کنند و آنها را فریب می‌دهند مثلا زنی با توجه به این باور مردم که مشارکت در تهیه جهیزیه دختران بی‌بضاعت امری بسیار پسندیده و پر ثواب است دست به کلاهبرداری می‌زد.

ابوالحسن وفایی، فرمانده انتظامی شهرستان بجستان واقع در استان خراسان رضوی می‌گوید: چندی قبل تعدادی از شهروندان گزارش دادند: زنی از احساسات نوعدوستانه افراد خیر برای کمک به تهیه جهیزیه دختران خانواده‌های بی‌بضاعت و بی‌سرپرست سوءاستفاده، آنان را اغفال و کمک‌های اخذ شده را به نفع خود جمع‌آوری کرده است. این زن بعد از دستگیری ضمن اعتراف به کلاهبرداری خود اقرار کرد در چند نوبت به ‌عنوان فردی نیکوکار اقدام به اخذ وجوه نقدی، کالا و لوازم خانگی از مردم کرده است.

بعضی تبهکاران هم پا را فراتر می‌گذارند و ساخت مراکز آموزشی یا اماکن مذهبی را بهانه‌ای برای جمع‌آوری کمک قرار می‌دهند و اهداف خود را پی می‌گیرند. سرهنگ حاجی‌آبادی، سرپرست پلیس آگاهی استان مرکزی اخیرا با یکی از این پرونده‌ها مواجه شده است. او می‌گوید: این مجرم، در مناطق صنعتی اراک با عناوین جعلی به کارگاه‌ها و کارخانه‌ها می‌رفت و با نشان دادن مدارک و معرفی نامه‌های جعلی، به بهانه جمع‌آوری کمک‌های خیرخواهانه برای تامین هزینه‌های ساخت و نگهداری مساجد و کتابخانه‌ها مبالغی را دریافت می‌کرد. متهم برای این که بتواند اقدامات مجرمانه خود را تکرار کند، هر بار به صنوف مختلف مراجعه و درخواست خود را مطرح می‌کرد تا این که با اعلام چند شکایت و انجام چهره‌نگاری زمانی که او به یکی از کارخانه‌ها رفته بود تا بار دیگر دست به کلاهبرداری بزند، توسط کارآگاهان دستگیر شد.متهمی که سرهنگ حاجی‌آبادی از او یاد می‌کند درباره شیوه و شگرد کارش می‌گوید: سربرگ‌های آرم‌دار چند مرکز و نهاد مهم را سرقت و مهر آنها را هم جعل کردم. من با این امکانات برای خودم معرفی‌نامه صادر می‌کردم و به مراکزی مثل کارخانه‌ها می‌رفتم و کارگران را فریب می‌دادم و چون معرفی‌نامه همراه داشتم معمولا کسی به من مشکوک نمی‌شد.

هر چند مالباختگانی که به این شیوه فریب می‌خوردند، قصد خیر و هدف والایی دارند اما بی‌احتیاطی آنها به گسترش جرم منجر می‌شود به همین خاطر است که واریز کردن کمک‌های نقدی به شماره حساب مراکز معتبر، رسمی و شناخته شده بهترین راه مشارکت در امور خیریه اعلام شده است.

هرچند معمولا تبهکاران اهدای کمک به نیازمندان ناشناس را بهانه قرار می‌دهند، برخی نیز با شناسایی طعمه مناسب با او طرح دوستی می‌ریزند و با نشان دادن خود به عنوان شخصی خیرخواه با وعده کمک به وی نقشه‌شان را پیش می‌برند. مردی که علیه یک نیکوکار قلابی در دادسرای ناحیه 10 تهران طرح شکایت کرده است، می‌گوید: چند ماه پیش مردی به اسم ناصر که رابطه دوستانه‌ای با من برقرار کرده بود زمینی را در منطقه قیامدشت نشانم داد و گفت می‌خواهد در خرید این زمین به من کمک کند. او قبلا هم کمک‌های زیادی به من کرده بود و فرد کاملا معتبر و مورد اعتمادی به نظر می‌رسید برای همین وقتی بابت پیش پرداخت مبلغی را از من مطالبه کرد تردید نکردم و آن پول را به وی پرداختم، اما چند روز بعد از این ماجرا وقتی برای دیدن مجدد زمین به قیامدشت رفتم فهمیدم آن ملک به شخص دیگری تعلق دارد که قصد فروش ندارد و در واقع ناصر مرا فریب داده است.

گروهی از سارقان هم از در دیگری وارد می‌شوند و با توزیع خوراکی‌های مسموم تحت عنوان نذری از طعمه‌هایشان سرقت می‌کنند. ماجرای سرقت از یک خوابگاه خودگردان دانشجویی
چند وقت پیش در روزنامه‌ها بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد. یکی از دختران مالباخته ماجرا را این طور شرح می‌دهد: چند ماه پیش زن جوانی به عنوان مهمان وارد اتاق ما شد. او دو روز قبل از سرقت باز هم به اتاق ما آمد و داستان زندگی‌اش را برایمان تعریف کرد. او گفت 2 سال است ازدواج کرده و شوهرش بیماری کلیه دارد و در بیمارستان بستری است. شب حادثه حدود ساعت 11 «نگار» دوباره به خوابگاه آمد او یک پارچ آبمیوه که برای سلامتی شوهرش نذر کرده بود در دست داشت و به همه تعارف می‌کرد ما هم برای این که او را شاد و امیدوار کنیم تعارفش را قبول کردیم اما بعد از خوردن آبمیوه بی‌هوش شدیم و او وسایلمان را که حدود 5 میلیون تومان ارزش داشت سرقت و فرار کرد.

درباره قبول خوراکی از افرادناشناس که پلیس بارها هشدار داده است اما آنچه در این پرونده عجیب به نظر می‌رسد این است که چرا دانشجویان به حضور فردی غریبه در خوابگاه مشکوک نشدند و بدون هیچ بررسی و تحقیقی وی را به اتاق خود راه دادند.

علی مکرمی بازپرس شعبه یک دادسرای ناحیه 11 تهران طی هشداری برای پیشگیری از این نوع جرایم می‌گوید: در وهله اول مردم نباید به هرکسی اعتماد کنند. سازمان‌های دولتی که در امورخیریه فعال هستند هر کدام حساب بانکی و مجرای مشخصی برای دریافت کمک مردم دارند. در مرحله بعد مردم در صورتی که با افراد مشکوک مواجه شدند باید موضوع را در اسرع وقت به پلیس اطلاع بدهند تا از تکرار جرایم جلوگیری شود.