برگی از تاریخ : انقلاب بلشویکی روسیه

اهالی پایتخت ار وقایعی که در این شب رخ داد بی اطلاع بوده و متوجه هیچ اتفاقی نشدند.
در خیابان نوسکی خیابان بزرگ پایتخت ، گردشگران و شب زنده داران به عادت همیشه پرسه می زدند.
در واژگان بلشویکی (که بعدها کمونیست نامیده شد) ، این کودتای بدون حمایت واقعی مردمی انقلاب اکتبر نام گرفت ، زیرا بر اساس تقویم رومی که تا روز 14 فوریه سال 1918 میلادی در روسیه از آن استفاده نمی شد ، حوادث امروز این شب در 25 اکتبر رخ داده بودند.
سرآغاز این کودتا به 23 اکتبر سال 1917 بازمی گشت در این روز ، لنین ، رهبر بلشویک ها برای شرکت در کمیته مرکزی حزبش از پناهگاه خود در فنلاند خارج شد.
وی در این جلسه لزوم اقدام مسلحانه را به اعضای حزب بلشویکی یادآوری کرد.

وی قصد داشت دموکراسی نوپای روسیه که چند ماه قبل برقرار شده بود را سرنگون کرده و با الهام از اصول مارکسیستی یک دیکتاتوری پرولتاریا را جایگزین آن نماید.
لنین پس از این جلسه فورا به مخفیگاهش در فنلاند بازگشت و تدارک این شورش مسلحانه را به عهده معاونش تروتسکی نهاد.

الکساندرکرنسکی رییس دولت موقت تصور نمی کرد که بلشویک ها یک خطر بالقوه هستند.

اما بلشویک ها با اینکه تعدادشان نسبتا اندک بود اما از نظر تبلیغات و دادن وعده های فریبنده بسیار فعال بودند.
آنها با 3 شعار موثر بسیاری از سربازان پادگان پتروگراد را با خود همراه ساختند: «صلح فوری» ، روسیه هنوز در کنار دموکراسی های غربی علیه آلمان و اتریش می جنگید.
«زمین برای دهقانان» تمام قدرت برای سویت ها ، سویت ها در زبان روسی به مفهوم شوراها و مجامع تصمیم گیری بود که برای دموکرات های واقعی نماینده دموکراسی حاکم محسوب می شدند.

ملوانان کرونشتاد و سربازان پادگان پتروگراد مفتون و مجذوب این 3 شعار شدند.
اکنون زمان اقدام فرا رسیده بود ، در جریان یک جلسه جدید کمیته مرکزی در 29 اکتبر ، لنین که به مسکو بازگشته بود ، توانست تصمیم خود را برای شورش مسلحانه علی رغم مخالفت کامنف و زپنوویف که از یک شکست احتمالی بیم داشتند ، تحمیل کند.

صبح روز 6 نوامبر سال 1917 میلادی ، ماموران پلیس یک چاپخانه حزب بلشویک را تعطیل کردند.
این بهانه ای بود که بلشویک ها برای اجرای نقشه خود انتظار آن را می کشیدند.

در جریان روز ، مطابق دستورات کمیته نظامی انقلابی ، بلشویک ها از همکاری سربازان پادگان قلعه پتر-پل اطمینان یافتند و بدون سر و صدا تمام پل های پایتخت روسیه را اشغال کردند.
هنگام شب ، آنها به آرامی ایستگاههای قطار ، دفاتر پست و سایر اماکن حساس را تصرف نمودند.

وزیران دولت موقت ، در غیاب کرنسکی در کاخ زمستانی پناه گرفتند.
آنها برای دفاع فقط از یک واحد کوچک نظامی شامل 1300 سرباز ، قزاق و دانشجویان افسری و تعدادی زن داوطلب برخوردار بودند.

طرفداران لنین کاخ زمستانی را محاصره کردند و 5000 ملوان و سرباز کرونشتاد به آنها پیوستند.
در بامداد روز 7 نوامبر سال 1917 میلادی ، لنین برای اینکه به کودتای خود جنبه ای انقلابی ببخشد ، ناوجنگی «وحشت» را در یکی از شاخه های رودخانه نوا و در فاصله چند صد متری کاخ زمستانی مستقر کرد.

پس از شلیک حدود 30 گلوله توپ به سوی کاخ ، بلشویک های مسلح وارد محوطه کاخ شدند.
وزیران دولت همگی دستگیر شدند و سربازان مدافعی که زنده مانده بودند ، آزاد گردیدند.
این شورش به موجودیت دولت موقت که بر اثر انقلاب فوریه 1917 میلادی به وجود آمده بود ، خاتمه داد.

لنین پس از به دست گرفتن قدرت ، فورا ابزار دیکتاتوری را به کار گرفت مطبوعات بورژوا تعطیل شدند.
در 7 دسامبر سال 1917 میلادی پلیس مخوف سیاسی چکا تاسیس شد ، در 20 دسامبر اعتصاب ممنوع گردید!.

به این ترتیب در روز و شب 6 نوامبر سال 1917 میلادی (براساس تقویم قدیم گریگوری روسیه) بلشویک ها مراکز عمده و حساس پتروگراد را تصرف کرده ، دولت موقت کرنسکی را سرنگون نمودند و قدرت را در دست گرفتند.
آنها یک دیکتاتوری پرولتاریا را برقرار کردند و برای حفظ قدرت میلیون ها نفر از مردم روسیه را روانه اردوگاههای کار اجباری در سیبری نمودند با توسل به پلیس مخوف سیاسی هر صدایی را در گلو خفه کردند.

علی رغم این اقدامات خشونت بار به دلیل بسته بودن مرزها ، اخبار این فجایع به طور کامل به گوش جهانیان نمی رسید و برخی از افراد به این حکومت دل بسته و به آن امیدوار بودند.
تا اینکه 70 سال می گذرد ، شوروی از هم می پاشد و این تخیلات واهی به تاریخ می پیوندند.