نمک دریا یا نمک سفره

این نمک به دلیل آن که جدیدا در تنقلات صنعتی استفاده می‌شود، برخی مصرف‌کنندگان به دلیل عدم آگاهی کافی تصور می‌کنند که در مقایسه با نمک سفره از مضرات کمتری برخوردار است. در این باره باید گفت: این نمک نظیر نمک سفره برای افراد مستعد به فشارخون و بیماری‌های مرتبط مضر بوده و باید در مصرف آن محتاط بود. لذا ویژگی بارز این نمک نسبت به نمک سفره آن است که مزه‌دارتر بوده و به طور طبیعی غنی از املاح معدنی خصوصا ید است. بر این اساس اگر به میزان کافی از این نمک در رژیم غذایی استفاده شود، احتیاجی به ید اضافی نیست.

نظر به این که نمک سفره معمولا از معادن نمک تهیه می‌شود، از نظر ید فقیر است. بنابراین در ایران به دلیل افزایش بیماری گواتر ناشی از کمبود ید چندین سال است که به نمک‌های سفره ید اضافه می‌شود. از سوی دیگر درصد ناخالصی‌هایی مانند: گچ و فلزات سنگین مانند: سرب، جیوه و ارسنیک در نمک معدن (نمک سفره)‌ بیشتر به چشم می‌خورد. به گونه‌ای که این امر منجر به آن گردیده که لزوما این نوع نمک تصفیه گردد. ناخالصی‌های گچ و املاح نامحلول گرچه به تنهایی به میزان ناچیز زیاد مضر و سمی نیستند ولی اولا مقدار آنها در نمک زیاد است و ثانیا وجود این ناخالصی‌ها علاوه بر ایجاد ناراحتی‌های کلیوی و کبدی باعث می‌شود که شوری نمک کمتر احساس شده و همین امر باعث مصرف بیشتر نمک و به دنبال آن افزایش فشارخون می‌گردد. از طرفی ناخالصی‌های فلزات سنگین نیز با وجود میزان کم در نمک‌های معدنی به علت خاصیت تجمع تدریجی آنها در بافت‌های بدن در درازمدت بسیار مخرب خواهد بود و مسمومیت‌های مزمن و عوارض مختلفی برای بدن ایجاد می‌نمایند.

توجه: مصرف زیاد انواع نمک در افراد مستعد و حتی افراد سالم می‌تواند منجر به بروز ناراحتی‌های گوارشی، کبدی، کلیوی و حتی کاهش جذب آهن در بدن شود. همچنین مصرف مداوم آن می‌تواند موجب تجمع آب در بدن و ایجاد ورم در تمام یا قسمت‌هایی از بدن شود و به دنبال آن منجر به افزایش فشارخون و بیماری‌های قلبی عروقی گردد. بنابراین توصیه می‌شود نمک و غذاهای شور به مقدار بسیار کم مصرف شود و همان مقدار کم نمک نیز تصفیه شده و یددار باشد.