انتقام شیرین یانوکوویچ از یوشچنکو

ویکتور یانوکوویچ که  بر اساس نتایج اولیه در رای گیری توانست بین  31 تا 35 درصد آرا را کسب کند و در صدر سایر نامزدها قرار گیرد در واقع به نوعی از ویکتور یوشچنکو، رئیس جمهور کنونی که در جریان انقلاب نارنجی سال 2004 به او ضربه سختی را زد، انتقام گرفت. تحت فشار مردم  پیروزی یانوکوویچ در انتخابات ریاست جمهوری آن سال به اتهام تقلب باطل اعلام شد.

یوشچنکو رقیب یانوکوویچ ریاست جمهوری اوکراین را از دست او قاپید و اوکراین در همان زمان خود را عضو اتحادیه اروپا و حتی ناتو فرض می کرد.

5 سال از آن زمان سپری شد. ویکتور یوشچنکو ، نماد جناح نارنجی یک شکست تحقیرآمیز را در انتخاباتی که تحت نظارت بین المللی برگزار شد و جای بحث و جدلی را ظاهرا نباید داشته باشد، متحمل شد.

در طول این 5 سال اوکراین نه عضو اتحادیه اروپا شد و نه به سازمان ناتو پیوست. ضعف، وعده های بی پایه و اساس ، تغییر سیاست های روزمره و تصمیمات خلق الساعه نه تنها اعتبار یوشچنکو را به کلی از بین برد بلکه اوکراین را با مشکلات بی شماری مواجه ساخت. یوشچنکو به هیچ یک از وعده هایش عمل نکرد. بنا براین بازی را باخت.

یولیا تیموشنکو که در انتخابات ریاست جمهوری یکشنبه بر اساس نتایج اولیه بین 25 تا 27 درصد آرا را به دست آورد به عنوان نفر دوم این انتخابات باید روز 7 فوریه در مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری با ویکتور یانوکوویچ رقابت کند.

یولیا تیموشنکو ، نخست وزیر کنونی اوکراین که زمانی متحد یوشچنکو بود، امروز به دشمن قسم خورده او تبدیل شده است. او از حمایت تمام مردمی که از وعده های پوچ ویکتور یوشچنکو سر خورده اند، برخوردار است و می تواند آرای تعدادی از نامزدهای شکست خورده را نیز به دست آورد.

بنابراین هیچ کس این ریسک را نمی پذیرد که از هم اکنون نتیجه مرحله دوم را به طور قطعی پیش بینی کند. برخلاف دور اول انتخابات که همه تحلیل گران شکست قاطع یوشچنکو را پیش بینی کرده و گفته بودند آرای  او تک رقمی خواهد بود. پیش بینی که بر اساس نتایج اولیه انتخاباتی صحت آن مشخص شد. یوشچنکو فقط 6 درصد آرا را به دست آورد.

مردی که 5 سال پیش از حمایت گسترده مردم کشور خود و نیز کشورهای غربی برخوردار بود ، اکنون باید سرافکنده کنار برود.

اما میراثی که یوشچنکو برای  برنده مرحله دوم هر فردی که می خواهد باشد بر جای گذاشت، اوکراینی پر هرج و مرج است. بحران اقتصادی جهان تقریبا این کشور را به ورشکستگی کشانده است و کمک 16.4 میلیارد دلاری صندوق بین المللی پول به حال تعلیق درآمده است. فساد مالی در اوکراین به یک بیماری بومی تبدیل شده و این مساله سرمایه گذاران خارجی که این کشور بی اندازه به آنها نیاز دارد را فراری داده است.

بی ثباتی سیاسی اوکراین نیز به نوبه خود به یک بیماری مزمن مبدل شده است. در حال حاضر نه یانوکوویچ و نه تیموشنکو در پارلمان از اکثریت نمایندگان برخوردار نیستند.بنا براین برای اوکراینی که در حال بر باد رفتن است انجام اصلاحاتی واقعی و بنیادی ضرورتی حیاتی است تا دوباره بتواند از جا برخیزد.

تردیدی نیست چه یانوکوویچ روسوفیل و چه تیموشنکو باید رضایت همسایه بزرگ خود روسیه که از نتیجه انتخابات اوکراین بسیار خوشنود شده است را جلب کرده و حمایت این کشور را به دست آورند.

جام جم آنلاین