این کفش‌ها مناسب نیستند

تغییر وضعیت بدن در هنگام راه رفتن با کفش‌هایی که پاشنه بلندی دارند سبب اعمال فشار زیادی بر روی زانوها می‌شود که این موضوع می‌تواند عامل مهمی در افزایش آمار مبتلایان به بیماری‌های ناشی از التهاب مفاصل استخوانی در میان خانم‌ها باشد. براساس نتایج به دست آمده از مطالعات انجام شده در این زمینه با پوشیدن کفش‌های پاشنه‌ با فشار وارد شده بر مفصل زانو تا 26 درصد افزایش خواهد یافت.

با پوشیدن کفش‌های پاشنه‌دار مرکز جرم بدن به سمت جلو جابه‌جا شده و در نتیجه مفصل ران و ستوان فقرات در یک امتداد قرار نمی‌گیرند. اگر چه پوشیدن کفش‌های پاشنه‌دار سبب می‌شوند که فرد قد بلندتر به نظر برسد اما باید توجه داشته باشید که هر چه پاشنه کفش شما بلندتر باشد فشار اعمال شده بر روی پاها نیز به همان نسبت افزایش خواهد یافت. جالب است بدانید که براساس زاویه پاشنه کفشی که می‌پوشید میزان انقباض و کشیدگی ماهیچه ساق پا نیز در مقایسه با شرایط معمولی متفاوت خواهد بود.

معمولا با پوشیدن کفش‌های پاشنه‌دار ماهیچه ساق پا کوتاه‌تر شده و تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرد.

پوشیدن کفش‌هایی که پاشنه‌های نسبتا بلند دارند و یا این که سرپنجه آنها به گونه‌ای است که انگشتان پاها به هم فشرده می‌‌شوند سبب می‌شود که ضخامت بافت مجاور عصب‌ها در بین انگشتان سوم و چهارم افزایش پیدا کرده و در نتیجه برآمدگی، یا ورم عصبی ایجاد شده انگشتان پاها دردناک و یا بی‌حس می‌شوند. با پوشیدن کفش‌های پاشنه‌دار قسمت جلوی پا در مقایسه با پاشنه پا در ارتقاع کمتری قرار می‌گیرد که این تغییر وضعیت منجر به کشیده شدن زردپی آشیل خواهد شد. زردپی آشیل استخوان پاشنه‌ پا را به ماهیچه ساق پا مرتبط می‌سازد. هر چه پاشنه کفشی که فرد می‌پوشد بلندتر باشد، زردپی آشیل کوتاهتر شده و در نتیجه فرد درد بیشتری را در پاشنه پای خود احساس خواهد کرد.

بد شکلی انگشتان پاها نیز از دیگر عوارض نامطلوبی است که پوشیدن کفش‌های پاشنه داری که انتهای جلویی آنها باریک است به همراه خواهند داشت.

در اثر پوشیدن مداوم این نوع کفش‌ها در ابتدای مفصل انگشت بزرگ یک زایده استخوانی شکل می‌گیرد که موجب تغییر زاویه انگشت بزرگ پا به طرف دیگر انگشتان پا و دردناک شدن آن خواهد شد. در چنین وضعیتی انگشتان کوچک‌تر از قسمت مفصل میانی خمیده شده و به این ترتیب حتی هنگامی که فرد کفش نپوشیده است نیز ماهیچه‌های انگشتان دوم، سوم و چهارم نمی‌توانند در وضعیت طبیعی خود قرار گیرند و موجب بد شکلی دایمی انگشتان پاها می‌شوند.

با توجه به این که کفش‌های پاشنه بلند فرد را از حالت تعادل طبیعی خارج می‌سازند بنابر این می‌توان گفت که در چنین شرایطی فرد بیش از پیش در معرض خطر به زمین افتادن قرار می‌گیرد و احتمال رگ به رگ شدن و یا حتی شکستن قوزک پای او نیز به مراتب افزایش خواهد یافت.

منبع: 2001 the lancet