حماسه ایثار

 او در حوزه علمیه تبریز برجستگی خاصی از خود نشان داد تا آنجا که زبانزد هم درسان و همبحثهایش شده بود و اساتید وی نیز از تلاش و فعالیت او اظهار رضایت می‌کردند.پس از مدتی برای بهرهگیری از اساتید قم از تبریز به قم هجرت کرد و در حوزه علمیه قم، فقه و اصول و مراحل عالی را از محضر بزرگان فرزانه‌ای چون آیات عظام فیض قمی ، بروجردی و خوانساری فراگرفت.

آیت‌الله غفاری از اول طلبگی همزمان با تحصیل علوم دینی کار تدریس را نیز شروع کرد. مجلس درس او در مکتب زینبیه آذرشهر بسیار گرم و پر رونق بود. در این مکتب که علاقه‌مندان و دانش پژوهان دینی حضور می‌یافتند، ابواب الجنان و جامع عباسی و دیگر کتب فقهی و اخلاقی و قرآنی نیز تدریس می‌شد.

جلسات درس شهید غفاری در قم و تهران در مساجد الهادی و خاتم الاوصیاء نیز برگزار می‌شد. همزمان با قیام تاریخی حضرت امام خمینی(ره) در سال 1342 آیت‌الله غفاری پشت سر امام از آرمان‌های والای او پشتیبانی و دوران رنج و محنت و زندان و حبس را سپری کرد. در طول تحصیل در قم نیز هرگاه فرصتی می‌یافت به روستاها و شهرهای اطراف می‌رفت و به مبارزات پیگیر با استبداد همچنین به اشاعه فرهنگی غنی اسلام می‌پرداخت و اذهان روستائیان را از غبار نیرنگ‌های رژیم مستبد شاه می‌زدود. آیت‌الله غفاری رژیم شاه را غاصب می‌دانست و اعتقاد داشت رژیم پهلوی با کودتا بر سر کار آمده و باطل است لذا با اصل رژیم مخالفت می‌کرد و به همین دلیل بارها توسط حکومت پهلوی حبس شد و مورد شکنجه قرار گرفت.

آیت‌الله حسین غفاری پس از سال ها تلاش، مجاهدت، استقامت صبر و پایداری، زندان و شکنجه در غروب ششم دی ماه سال 1353 ش. در اوج مظلومیت در محبس تنگ و تاریک و ظلمانی حکومت پهلوی با دست و پای شکسته و دندان‌های خرد شده و محاسن خونین به دیار ابدیت شتافت و روح بلندش پس از 13 سال تحمل حبس و شکنجه به ملکوت اعلی پیوست. ساواک شبانه پیکر مطهر او را به قم فرستاد تا مظلومانه دفن شود ولی طلاب و مردم قم از موضوع با خبر شدند و در تشییع جنازه با شکوه ایشان در صبح روز 7 دی ماه 1353شرکت کردند و پیکر او را از حرم حضرت معصومه علیه السلام تا قبرستان دارالسلام قم تشییع کردند.

منابع:

1 - حمید صبری آذرشهری، گلشن ابرار، (خلاصه‌ای از زندگی اسوه‌های علم و عمل، تهیه و تدوین جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم، زندگی‌نامه آیت‌الله غفاری)، ج 2، قم، زیر نظر شورای پژوهشکده باقرالعلوم، نشر معروف، 1379، ص‌758 2 - هادی غفاری، خاطرات هادی غفاری، تهران، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، 1374، ص‌22 3 - ربانی خلخالی، شهدای روحانیت شیعه در یکصدسال اخیر، قم، مولف، 1402 هجری، ص‌244