آسیایی‌های جام جهانی ناامید نیستند

استرالیا که از شروع سال 2006 با جدا شدن از کنفدراسیون اقیانوسیه، عضو AFC شد تا بخت بیشتری برای صعودهای مستقیم به مرحله نهایی جام‌های جهانی داشته باشد و در این دوره با راحتی نسبی به هدف خود رسید، در آوردگاه آفریقای جنوبی با تیم‌های آلمان، غنا و صربستان در دسته چهارم همگروه شده است. کره‌شمالی که پس از 44 سال دوری از جام‌های جهانی یک بار دیگر به مرحله نهایی راه یافته است. در این مرحله در گروه بسیار دشوار هفتم قرار گرفته و باید با برزیل، پرتغال و ساحل عاج مصاف بدهد. نه تنها بازی با برزیل که همراه با اسپانیای امیدوار اول فتح جام، بسیار دشوار خواهد بود بلکه ساحل عاج هم با دیدیه دروگبا، سالومن کالو، دیدیه زوکورا، حبیب کولوتوره و یحیی توره می‌تواند لقمه‌ای گلوگیر برای آنان باشد. این غیر از پرتغال است که علاوه بر کریستیانو رونالدو، مرد دوم جدول توپ طلای امسال فوتبال اروپا، از کاروالیو، دکو، نانی، سابروسا، کوارشما، بوسینگ‌وا و په‌په هم بهره می‌گیرد.

نه این که کار ژاپن آسان باشد، کشور آفتاب تابان در چهارمین حضور پیاپی‌اش در جام‌های جهانی با هلند، کامرون و دانمارک در دسته پنجم همگروه شده و کره جنوبی نیز در هفتمین صعود پیاپی خود به جام جهانی، به گروه دوم ارجاع شده است. آنجا که ستیز با آرژانتین، نیجریه و یونان می‌تواند برایش نفسگیر باشد. اگر به تک نماینده اقیانوسیه نیز نظر افکنیم، متوجه می‌شویم که نیوزیلند (حذف‌کننده‌ بحرین در پلی اف) هم در گروه ششم جای گرفته و اینجا نیز به دلیل حضور ایتالیا، پاراگوئه و اسلواکی و بویژه اولی (که قهرمان دوره قبلی است) نمی‌تواند معبری آسان برای نیوزیلندی‌ها باشد.

اهمیت دیدارهای نخست

هر چهار آسیایی نامبرده و همچنین نیوزیلند معتقدند که اهمیت دیدارهای نخست برای آنها غیرقابل وصف است، زیرا اگر در آن میادین نتیجه بگیرند، صاحب روحیه عالی و جنگندگی بیشتری برای ادامه راه خود خواهند شد و عکس آن نیز صادق است و یک شکست در مسابقه نخست احتمال دارد آنها را به قهقرا و به ورطه شکست‌های بعدی بکشاند. برهمین اساس، اظهارات و ابراز خوشبینی و البته برخی رجزخوانی‌های تعدادی از بازیکنان این تیم‌های آسیایی برای رسیدن به هدفشان آغاز شده است. یکی از آنها مارک شوارتزر، دروازه‌بان پخته و 37 ساله تیم ملی استرالیاست که می‌گوید: در زمان برگزاری دیدار اول این تیم (13 ژوئن در برابر آلمان در شهر دوربان آفریقای جنوبی) این ژرمن‌ها هستند که برای فتح این مسابقه تحت فشار شدید روحی خواهند بود و نه استرالیایی‌ها که چیزی برای از دست دادن ندارند. شوارتزر که اینک در فولام انگلیس دروازه‌بانی می‌کند و پیشتر عضو تیم میدلزبروی این کشور بود، می‌گوید: «بدیهی است که این مسابقه برای ما بسیار مهم و بزرگ باشد ولی فکر می‌کنم بین ما و آنها، این آلمان است که فشار بیشتری متحمل خواهد شد؛ به این دلیل که همگان از آلمان انتظار پیروزی و فتح این دیدار را دارند و هیچ نتیجه‌ای جز پیروزی از جانب آنها پذیرفته نیست، حال آن که کسی چنین انتظاری از ما ندارد و یک نمایش معقول و محترمانه و توام با باخت را نیز از ما خواهند پذیرفت. با این حساب، ما راحت و بدون استرس بازی خواهیم کرد، در حالی که ژرمن‌ها مجبورند تحت استرس زیاد به میدان بیایند و این مساله از کارآیی و روانی کار آنها می‌کاهد.»

چالشی بزرگ

پیم فربیک، مربی هلندی استرالیا از این هم فراتر می‌رود و مدعی است که به رغم سخت بودن گروه چهارم، امکان صعود و عبور از این گذرگاه برای مردان سرزمین کانگوروها وجود دارد و می‌توان به بهای قربانی کردن یکی از تیم‌های غنا و صربستان و حتی آلمان ‌ به مرحله بعدی رسید. فربیک که سابقه هدایت تیم ملی کره‌جنوبی را هم دارد، می‌گوید: چالش جدی و رقابتی بزرگ پیشروی ماست، اما این چیزی نیست که در قبال آن، ناتوان باشیم. برعکس فکر می‌کنم هر قدر کار ما دشوارتر باشد، مردان ما برای انجام آن بیش از پیش انگیزه و نیرو خواهند یافت و ما در گذشته نیز در مواردی که کار سنگین‌تر بوده، روحیه بهتری داشتیم.

به یاد 66

کره شمالی با کارهای بسیار مهم خود در جام جهانی 1966 لندن تا یک‌چهارم نهایی پیش تاخت و در این مرحله نیز فقط در شرایطی 5 بر 3 به پرتغال باخت و حذف شد که ابتدا 3 بر صفر از «برزیل اروپا» پیش افتاده بود و فقط از عهده توان غیرمتعارف اوزه بیو، ستاره بزرگ وقت پرتغال ‌ که یکتنه نتیجه فوق را تغییر داد برنیامد. بیش از 4 دهه پس از آن تاریخ، کره شمالی بازگشت خبرسازی به صفحه اول فوتبال جهان دارد و اگر در دوره قبلی، ایتالیا را داخل گروهش یک بر صفر شکست داد و حذف کرد، این دوره باید در همان گام نخست در روز 15 ژوئن در شهر ژوهانسبورگ (پایتخت آفریقای جنوبی) روبه‌روی برزیل بایستد و قرعه‌ای بدتر از این را نمی‌توان برای کره شمالی متصور بود. کیم جونگ هون، سرمربی تیم ملی کره شمالی که در سال‌های اخیرا، تیم مستعد و منسجمی ساخته و در گروه آسیایی مربوطه با پشت سرگذاشتن عربستان و ایران، مجوز صعود مستقیم را دریافت کرد، در مراسم قرعه‌کشی دور پایانی جام جهانی نوزدهم که جمعه 13 آذر در کیپ تاون آفریقای جنوبی برگزار شد حضور نیافت و به تبع آن صحبت هم نکرد. او به یکی از 3 مربی نادری بدل شد که چنین کرده و برخلاف توصیه فیفا به این شهر نرفته است (2 نفر دیگر دیه‌گو مارادونا از آرژانیتن و ریکی هربرت از نیوزیلند بودند) که البته مارادونا به خاطر محرومیت نمی‌توانست برود. بعلاوه از سوی سایر مدیران فوتبال کره شمالی نیز اظهار نظر روشن و صریحی درخصوص گروه بندی جام جهانی 2010 و قرعه بسیار سختی که این کشور آورده، صورت نگرفته اما ناگفته پیداست امید شاگردان کیم جونگ هون برای تکرار کار سال 1966 و حتی کاری کمتر از آن اندک است. با این حال کره شمالی براساس پیشینه‌ای که بر شمردیم، به صعودی مجدد به مرحله حذفی جام جهانی می‌اندیشد. این در حالی است که سال 1966 تعداد تیم‌های مرحله نهایی جام فقط 16 و اینک دو برابر آن است.

وقت داریم

کره جنوبی براساس هفتمین حضور پیاپی در مرحله نهایی جام‌های جهانی باید پرتجربه‌ترین و تواناترین نماینده آسیا در «آفریقای جنوبی 2010» به حساب آید و با چنین شهرت و توقعی اولین بازیش را 12 ژوئن در شهر بندری پورت الیزابت آفریقای‌جنوبی در برابر یونان، قهرمان سال 2004 اروپا تجربه خواهد کرد. رسیدن مجدد به دستاورد تاریخی سال 2002، موقعی که کره جنوبی با بهره‌گیری از میزبانی مشترک تا مرحله نیمه نهایی پیش رفت و سرانجام چهارم شد، شاید برای ترکیب فعلی کره و با احتساب شرایط رقبا و دور بودن از مزایای میزبانی غیرممکن باشد اما هو جونگ مو هدایتگر فعلی کره جنوبی که یک مربی بومی است اعتقاد دارد می‌توان از گروه دوم جام 2010، به رغم اعتبار و توان رقبا و همه سختی‌های موجود بالا رفت. او قبول دارد که آرژانتین و نیجریه ذاتا از فوتبال کره جنوبی قوی‌تر هستند، اما می‌گوید: «این کار غیرممکن نیست. ما در دور مقدماتی این مسابقات نیز در گروهی سخت و کنار ایران، عربستان و کره شمالی قرار گرفتیم و دیدید که به عنوان سرگروه با اقتدار بالا رفتیم و من دلیلی برای این که در این جام برخلاف آن عرصه ناکام شویم، نمی‌بینم. وقت کافی داریم و در سئول استراتژی صعود را طراحی خواهم کرد.»

رویای ژاپن ادامه دارد

از همه خوشبین و رویایی‌تر ژاپن است. مربی این کشور تا که شی اوکادا حتی قبل از قرعه‌کشی نیز در اظهار نظری عجیب وعده رسیدن مردان سرزمین آفتاب تابان را به مرحله نیمه نهایی داده بود. بعد از این که ژاپنی‌ها با هلند، کامرون و دانمارک همگروه شدند نیز در این رایزنی تغییری را ایجاد نکرده است. اوکادا می‌گوید:‌ «همان طور که قبلا هم گفتم هدف ما رسیدن به نیمه نهایی است و من دلیلی نمی‌بینم در این مقطع حرف خود را تغییر دهم. فکر می‌کنم این توان در ما هست که بعد از هلندی‌ها صاحب رتبه دوم گروه و همراه با آنان صعودکننده شویم و برای این مهم باید کامرون و دانمارک را پشت سر بگذاریم. این کاری نیست که از توان ما خارج باشد. این چهارمین جام جهانی متوالی برای ماست و تجربه‌های آن برای نیل به هدف فعلی‌مان به کار خواهد آمد.»

منبع: fifa.com / دسامبر 2009