توانایی درک و پردازش

اما در مورد عواقب رفتارهای خودش به این خوبی نمی‌تواند پیش‌بینی کند. اگر او بتواند از پله یا نردبان بالا برود، این کار را خواهد کرد و به این مشکل که می‌خواهد چگونه از آنجا پایین بیاید فکر نمی‌کند. گاهی اوقات مشکل حافظه با مشکل پیش‌بینی وقایع همراه می‌شوند و مشکل ساز می‌شوند.

ممکن است شما چندین بار به او تذکر داده باشید که با دکمه‌های تلویزیون بازی نکند، اما هنگامی‌که او به نزدیکی تلویزیون می‌رسد نه یادآوری‌های قبلی شما و نه پیش‌بینی سرزنش‌های جدید هیچ‌کدام آن قدر قوی نیستند که جلوی او را بگیرند و مانع از بازی کردن او با دکمه‌های تلویزیون بشوند.

دقیقا به همین خاطر که او نمی‌تواند عواقب رفتارها را پیش‌بینی کند نمی‌تواند یک لحظه هم برای کار یا چیزی صبر کند. اگر او یک چیزی را بخواهد آن را همین حالا می‌خواهد و برای همین است که به محض این‌که شما شکلات را از درون جعبه دربیاورید کودکتان با بالا و پایین پریدن می‌گوید که همین حالا آن را می‌خواهد.

نمی‌تواند بفهمد که صبر کردن برایش بهتر است و وقتی که شکلات را به دست و صورتش می‌مالد از این‌که لباس‌ها و دست و صورتش کثیف شوند، ناراحت است و گریه و زاری می‌کند، اما اگر بخواهید دست و صورت او را بشویید یا او را حمام کنید نیز با شما مخالفت خواهد کرد.

از نظر احساسی نیز کودکتان شما را دوست دارد. همه اطرافیان هم می‌گویند که او شما را دوست دارد. خودش هم به شما می‌گوید که شما را دوست دارد و هنگامی‌که شما را در آغوش می‌گیرد یا می‌خندد شما هم می‌فهمید که او شما را دوست دارد.

با این حال بسیار به ندرت پیش می‌آید که رفتارهایی که بزرگ‌ترها آن را به عنوان ابراز علاقه یا حتی نشان دادن عملی محبت می‌شناسند از یک کودک سر بزند.

او نمی‌تواند خودش را جای شما بگذارد و اتفاقات و دنیا را از چشمان شما بنگرد. وقتی خسته یا بیمار هستید ممکن است رفتارش موجب ناراحتی‌‌تان شود. در عین حال او دوست ندارد که شما را در حال گریه کردن ببیند، اما آنچه موجب می‌شود که او گریه کردن شما را دوست نداشته باشد احساسی است که از دیدن این حالت به او دست می‌دهد و او قادر نیست که احساس شما را در این حالت درک کند. هنوز هم نمی‌توان از او انتظار داشت که احساسات دیگران را در نظر بگیرد. او ابتدا باید بتواند احساسات خودش را به خوبی بفهمد.