فقیه بیدار

در همان سن از فراگیری دروس حوزوی غافل نشد و بعد از خواندن دروس مقدماتی و اتمام دروس سطح، امامت جماعت مسجد باقرخان را به عهده گرفت و در سال 1314 برای ادامه تحصیلات به نجف اشرف رفت. علت اصلی مهاجرت او به نجف در عین تنگدستی سختگیری‌های رژیم رضاخانی بود. بار اول به خاطر تبلیغ و بار دیگر اجبار برای ترک لباس روحانیت بود.

در نجف اشرف محضر درس شیخ کاظم شیرازی، سیدابوالحسن موسوی اصفهانی، حاج سید میرزا آقا اصطهبانانی و میرزا علی آقا قاضی طباطبایی را درک کرد و در سن جوانی موفق به اخذ درجه اجتهاد از آقاضیاء ‌عراقی، شیخ کاظم شیرازی و سید ابوالحسن اصفهانی شد.

بعد از مراجعت از نجف و اقامت در شیراز ضمن اقامه نماز جماعت در مسجد جامع عتیق به فراگیری دروس عرفانی از محضر شیخ محمد جواد انصاری‌همدانی و شیخ حسنعلی نجابت پرداخت.

پس از دستگیری امام در 15 خرداد 42، ماموران ساواک به خانه دستغیب نیز حمله کردند اما مردم مقاومت کردند و در شیراز دو روز تعطیل عمومی بود و علاوه بر شهادت همشیره‌زاده وی (خلیل دستغیب) حدود 500 نفر از وابستگان و هواداران او نیز دستگیر شدند.

دستغیب برای جلوگیری از ادامه بحران اعلام کرد که در صورت آزادی زندانیان و عدم محاکمه وی در تهران حاضر به معرفی خود هست.

ساواک شرط اول را پذیرفت اما در مورد شرط دوم اعلام کرد که چون شخص شاه در این زمینه دستور داده، کاری نمی‌تواند بکند از این رو بعد از دستگیری دستغیب، او را به تهران منتقل و در پادگان عشرت‌آباد زندانی کردند.

در سال 1343 نیز بار دیگر دستغیب دستگیر و به زندان قزل‌قلعه منتقل شد. وی بعد از آزادی مدت 3 روز مهمان امام خمینی بود. اوج اعتراضات او در برابر رژیم شاه در سال 56 همزمان با برگزاری جشن هنر شیراز بود، بخصوص این‌که در شیراز در ماه مبارک رمضان گروه نمایشی خارجی ضمن اجرای نمایشنامه خوک بچه آتش اقدام به عمل خلاف عفت عمومی کرده است.

زمانی که حادثه 17 شهریور 57 به وقوع پیوست، ماموران شاه شبانه به منزل او آمدند و در عین بیماری او، دستغیب را به کمیته شهربانی برده و او را زندانی کردند.

وی بعد از سپری کردن چند ماه حبس از زندان آزاد و مورد استقبال قرار گرفت.

دستغیب برای تشویق مردم به پیوستن به نهضت مسافرت‌هایی به فسا،‌ مرودشت،‌ کوار،‌ داراب،‌ فیروزآباد، ‌اصطهبانات، مخاریز، سروستان و اقلید و آباده داشت.

وی در سال 57 دست به یک اقدام ابتکاری زد و برابر با گزارش ساواک در تاریخ 26 آذرماه 1357 اعلام کرد که از این تاریخ حکومت نظامی اسلامی برقرار است ‌و ظرف 48 ساعت دیگر هیچکس ‌برای دادخواست و یا رسیدگی به کارهای خود به ادارات مراجعه نکند، بلکه به من مراجعه کند تا مشکل ایشان را حل کنم.

وی بعد از پیروزی انقلاب نمایندگی مردم فارس در مجلس شورای اسلامی را عهده‌دار شد و در پی درخواست اهالی شیراز با امضای طوماری به طول 80 متر از سوی امام به امامت جمعه شیراز منصوب شد.

شهید آیت‌الله عبدالحسین دستغیب در ساعت 30/11 صبح جمعه 20/9/60 زمانی که عازم نماز جمعه بود در یک عملیات تروریستی به شهادت رسید.

منابع:

1 - نفس مطمئنه، ‌شهید آیت‌الله سیدعبدالحسین دستغیب، ‌مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات،‌ یاران امام به روایت اسناد ساواک، ‌کتاب دهم، چاپ اول، خرداد 1378 .2 - شهید دستغیب، دانشنامه رشد، برداشت شده در 9/9/ 1388.