شیعه‌کشی شیوخ عرب با هدف انتقام از ایران

حسین
صدور احکام قضایی علیه نوعی سیاست شیعه‌ستیزی از سوی حکومت‌های حاکم بر بحرین و کویت است. عربستان سعودی نیز مدتی پیش پنج نفر از شیعیان قطیف را اعدام کرد. 
کد خبر: ۱۵۷۳۹۶۸
نویسنده حسین رویوران | تحلیلگر مسائل منطقه

به هر حال، در پی جنگی که اتفاق افتاده و پاسخی که ایران داده و در آن پایگاه‌های آمریکا در این کشور‌ها مورد هدف قرار گرفته‌اند، این کشور‌ها توان پاسخ به ایران را ندارند و در نتیجه، انتقام خود را از مردم شیعه این کشور‌ها می‌گیرند و علمای شیعه را به‌عنوان بزرگان این جامعه هدف قرار می‌دهند. 

برای مثال، در کویت آقای شیخ حسین معتوق را به اعدام محکوم کرده‌اند، در حالی که ایشان اساسا در کویت حضور ندارد و در خارج از این کشور مشغول فعالیت‌های تبلیغی است؛ آن هم بدون این‌که مرتکب جرمی شده یا اتهامی متوجه او باشد. 

در بحرین نیز علمای شیعه به چه اتهامی محکوم شده‌اند؟ هیچ کدام از این افراد اتهام سیاسی مشخصی ندارند، اما عملا چنین احکامی علیه آنها صادر شده است. 

این نوع رفتار‌های منفعلانه و شیعه‌ستیزانه، همبستگی اجتماعی در این کشور‌ها را دچار اختلال می‌کند. به هر حال، در بحرین شیعیان اکثریت جامعه را تشکیل می‌دهند و در کویت نیز حدود یک‌سوم جمعیت شیعه هستند. بنابراین، این نوع رفتار‌ها همبستگی اجتماعی را تضعیف می‌کند و متأسفانه موجب افزایش کینه‌ها و شکاف‌ها در درون جامعه می‌شود. قطعا چنین اقداماتی آسیب‌های جدی به خود نظام‌های حاکم وارد خواهد کرد. 

هر نظامی باید تلاش کند ضریب همبستگی اجتماعی را افزایش دهد، نه این‌که آن را کاهش دهد. یکی از مهم‌ترین اهداف والای هر نظام سیاسی، حفظ همبستگی اجتماعی و ملی است. 

انجام چنین اقداماتی از سوی این حکومت‌ها نشان می‌دهد برای این هدف مهم اجتماعی و ملی اهمیت چندانی قائل نیستند و آن را نادیده گرفته‌اند. 

اما درباره علت تعویق اجرای این حکم، به نظرم، این حکومت‌ها از یک سو چنین احکامی را صادر کرده‌اند، اما جرات اجرای آن را ندارند. 

برای مثال، در بحرین تعداد علمای برجسته شیعه محدود است و شاید در مجموع ۶۰ تا ۷۰ نفر باشند. حکومت همین افراد را محکوم یا بازداشت کرده است. طبیعتا اگر بخواهد این احکام را اجرا کند، مردم به خیابان‌ها خواهند آمد. به همین دلیل، این حکومت‌ها ضمن صدور این احکام، در اجرای آنها نیز احتیاط می‌کنند تا واکنش اجتماعی به اندازه‌ای نباشد که موجودیت و ثباتشان را با تهدید مواجه کند. 

بنابراین، همزمان این دو مسأله را دنبال می‌کنند: از یک سو، فشار بر علمای شیعه و صدور احکام علیه آنها و از سوی دیگر، احتیاط در اجرای این احکام به دلیل نگرانی از پیامد‌های اجتماعی آن.

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها