اوو مورالس

تونل توحید

ترافیک سرسام‌آور خیابان‌های تهران، جایی برای تردد روی سطح زمین باقی نگذاشته و به همین خاطر، مدیران شهری را به فکر انتقال حمل‌ و نقل به زیرزمین انداخته است. البته اولین‌بار نیست که برای رهایی از ترافیک، مسوولان به فکر ایجاد راه‌های زیرزمینی می‌افتند. پروژه تونل توحید دارای 2 رشته تونل مجاور (دوقلو) و هر رشته دارای 3 باند رفت و برگشت به طول 2136 متر است و از آنجا که کل پروژه در مدت 29ماه از زمان عقد قرارداد می‌بایست اجرا، تکمیل و بهره‌برداری می‌شد، مدت زمان تعیین شده، یک رکورد کم‌نظیر در جهان محسوب شد.

کوروش نریمانی

کوروش نریمانی کارگردان خلاقی است که در این سال‌ها در اجراهایش همواره شخصیت‌ها و موقعیت‌های مختلفی را ترسیم کرده و از همین رو آثار وی همواره متفاوت و متنوع بوده است. او این روزها با تازه‌ترین نمایشش به نام «جن‌گیر» حسابی در تئاتر شهر و میان اهالی تئاتر سر و صدا کرده و خبرساز بوده است. آنقدر که او و گروه اجرایی‌اش مجبور شدند، دو اجرا در روز بگذارند. بازی‌های خوب این نمایش هم به نریمانی در اجرای خوب او کمک کرده است و به‌ویژه سیامک صفری که اتفاقا این روزها سریال گاو صندوق با بازی او در تلویزیون پخش می‌شود.

بعدازسلا‌م

زمین خسته

حال کره زمین خوب نیست. این جمله ترجیع بند حرف‌های خیلی‌هاست. آدم‌هایی که به آنها می‌گویند فعال محیط زیست. آدم‌هایی که هر چه می‌گذرد هر روز بیشتر از دیروز حرص می‌خورند و نگرانی نگاه‌شان پررنگ‌تر می‌شود. اما حتما نباید فعال محیط زیست باشی تا بفهمی که زمین، این مادر همه موجودات، همین خاکی که داری رویش راه می‌روی همین آسمانی که زیرش نفس می‌کشی، اصلا روزهای خوبی را نمی‌گذراند. زمین خسته است و فکر می‌کند به همه چیزهایی که باعث آزارش شده‌اند. انصافا فکر کنید. هیچ چیز به اندازه زمین با آدمیزاد مهربان نبوده است. یک دانه تحویلش داده‌ایم و او صدها دانه پس داده است. در دلتنگ‌ترین و خسته‌ترین لحظات با سایه درختی و زمزمه جویباری همه اندوه‌مان را شسته و برده است و پناه مان داده است. به معنای واقعی کلمه پناه‌مان داده است.

ولی من هنوز هم نفهمیده‌ام چرا بعضی وقت‌ها همه ما، تک تک مان، باور کنید اصلا استثناء ندارد، این قدر بی‌خیالیم. این قدر بی‌توجهیم. این قدر خنثی هستیم در برابر کسانی که زمین و آسمان را آلوده می‌کنند. چقدر منفعلیم در برابر عاشقان پول و ثروتی که برای به دست آوردن چند سکه بیشتر حاضرند آینده فرزندان خود و فرزندان ما را به خطری جبران ناپذیر و اجتناب ناپذیر دچار کنند.

حالا کشورهای جهان جمع شده‌اند تا دسته گلی را که دست به دست هم به آب داده‌اند یک جور درست کنند. آمده‌اند تا بالاخره به صدای همه آدم‌هایی که سال‌هاست فریاد می‌زنند جلوی گرم شدن زمین را بگیرید، گوش دهند. جمع شده‌اند تا بگویند بالاخره ما از خواب خرگوشی بیدار شدیم و فهمیدیم این ثروتی که به بهای نابودی زمین به دست می‌آوریم به هیچ دردمان نمی‌خورد. وقتی زمین به جای عشق، از سر خشم مرگ را به ما هدیه دهد. حالا آدم‌ها به فکر افتاده‌اند. از رئیس جمهور و کابینه ریاست جمهوری مالدیو که می‌روند و زیر آب جلسه بگذارند تا به جهان بگویند اگر همین جوری پیش بروند تا چند سال دیگر همه مان باید زیر آب زندگی کنیم تا ساختمان‌های تاریخی و نیز که یکی یکی زیر آب غرق می‌شوند تا رفته رفته هیچ نام و نشانی از این شهر باقی نماند. حواس‌تان هست؟ دیگر حرف نجات خرس‌های قطبی و این جور چیزها نیست، بحث بر سر زندگی من و شما است. بهتر نیست کمی از بی‌خیالی دست برداریم و فکری به حال زمین بکنیم. پیش از آن که دیر شود. پیش از آن که فرزندان‌مان هر لحظه‌شان را با نفرین ما بگذرانند به خاطر زمینی که صبور بود و مهربان ولی بالاخره صبرش به سر آمد و خسته شد.