نگاه جهان به اجلاس کپنهاگ

به نظر می‌رسد به دنبال هشدارهای جدی و پی در پی کارشناسان مبنی بر گسترش پدیده تغییرات آب و هوایی، کارشناسان به این نتیجه رسیده‌اند که پروتکل‌هایی مانند کیوتو هنوز کارساز نبوده و باید تصمیمات جدی‌تری اتخاذ شود.

کد خبر: ۲۹۹۹۹۰

این روزها اخبار زیادی از برگزاری اجلاس کپنهاگ شنیده می‌شود و کشورهای جهان در این انتظارند که برگزاری این اجلاس و گردهمایی رهبران جهان، روزنه امیدی را برای رهایی کره زمین از گسترش پدیده روز افزون گرمایش جهانی باز کند.

اجلاس کپنهاگ که از 7 تا 18 دسامبر (16 تا 27 آذرماه)‌ در کشور دانمارک برگزار خواهد شد به اعتقاد برخی کارشناسان مهم‌ترین اتفاق زیست‌محیطی سال است. بعد از آن‌که پروتکل کیوتو نتوانست در مهار تغییرات اقلیمی و گرم شدن زمین موفقیت چندانی را کسب کند، این‌بار رهبران جهان قرار است در پانزدهمین سالگرد تصویب کنوانسیون تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد (UNFCCC) دور هم جمع شوند تا بلکه بتوانند راهی جدید را برای مهار گرم شدن زمین پیدا کنند.

این در حالی است که اجلاس کپنهاگ به دنبال چندین نشست پی در پی پیش از برگزاری این اجلاس برگزار می‌شود و کشورها امیدوارند با تصمیماتی منصفانه به نتایج قابل توجهی دست یابند.

همچنین دبیرکل سازمان ملل متحد نیز از حضور سران بیش از 90 کشور جهان در نشست مقابله با گرمایش زمین در پایتخت دانمارک خبر داد که ایران نیز از جمله کشورهای شرکت‌کننده در این اجلاس بوده است. هیات ایرانی شرکت‌کننده در این اجلاس از روز جمعه 13 آذرماه به ریاست دکتر محمد سلطانیه، مدیر دفتر طرح ملی تغییرات آب و هوا سازمان حفاظت محیط زیست به این اجلاس رفته‌اند. در این هیات نمایندگانی از کارشناسان سازمان حفاظت محیط زیست، وزارت جهاد، وزارت نیرو، وزارت نفت و امور خارجه حضور دارند.

همچنین رئیس‌جمهور همراه ریاست سازمان حفاظت محیط‌زیست نیز مانند دیگر کشورها در اجلاس سران که در 3 روز انتهایی این اجلاس برگزار می‌شود، شرکت خواهند کرد.

به گفته مهندس صادق احدی، معاون دفتر طرح ملی تغییرات آب و هوایی سازمان حفاظت محیط زیست، یکی از نکاتی که این اجلاس را حائز اهمیت می‌کند، آن است که رژیم حقوقی پس از پروتکل کیوتو در این اجلاس شکل می‌گیرد، یعنی دور دوم تعهدات کشورهای توسعه‌یافته درخصوص کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مشخص می‌شود، به طوری که در دور اول تعهدات، همه کشورهای توسعه‌یافته تعهد داشتند میزان انتشار خود را در محدوده سال‌های 2008 تا 2012 به 2/5 درصد زیر انتشار سال 1990 برسانند.

به دنبال این تعهدات در دور دوم تعهدات در مذاکرات مختلف، کشورهای توسعه‌یافته ابزار علاقه‌مندی کرده‌اند که در صورت قبول این تعهدات از سوی کشورهای در حال توسعه بزرگ شامل 5 کشور چین، هند، مکزیک، برزیل و آفریقای جنوبی این کشورها میزان انتشار خود را به 20 درصد زیر سطح انتشار سال 1990 تا سال 2020 برسانند.

بر این اساس، تعهد تازه‌ای برای دولت ایران اضافه نمی‌شود که در نهایت این بررسی‌ها و وضعیت نهایی تعهدات تا آخر آذرماه و پس از این اجلاس مشخص خواهد شد.