ازدحام در محل حادثه، چرا؟

متاسفانه هر بار وقوع حادثه‌ای به بازپرسان ویژه قتل گزارش می‌شود، هنگام حضور قضات ویژه قتل، تجمع مردم در محل و حس کنجکاوی حاضران باعث می‌شود تحقیق و بررسی صحنه عملا با مشکل روبه‌رو شود، کما این که در حادثه گروگانگیری خانقاه دراویش، بسیاری از مردم با تجمع در محل شرایطی ایجاد کردند تا نیروهای انتظامی و امدادی نتوانند به فعالیت خود ادامه دهند و در آن لحظات که مرد مسلح تهدید به قتل‌عام می‌کرد، این دلهره و اضطراب وجود داشت که وی چند نارنجک به سوی مردم که بیرون محل تجمع کرده بودند، پرتاب کند و فاجعه‌ای دردناک را رقم بزند.

از چند سال گذشته، اخبار مربوط به حوادث در جراید و رسانه‌ها منتشر می‌شود و افرادی که از روی کنجکاوی در مکان وقوع حادثه جمع می‌شوند، به جای این کار، می‌توانند با کمی تامل و تعقل صحیح‌ترین خبرها را از زبان مقامات مسوول بخوانند و بشنوند، اما پنجشنبه‌شب گذشته حضور آنها تا پاسی از شب در محل حادثه از یک سو و تهدیدهای مکرر مرد مسلح از سوی دیگر فضا و شرایطی بسیار سخت ایجاد کرده بود، در‌حالی‌که تنها آرزوی ما این بود که از مردم عادی کسی آسیب نبیند؛ موضوعی که امیدواریم با فرهنگ‌سازی از سوی رسانه‌ها مورد توجه مردم قرار گیرد، زیرا افراد متفرقه که تنها از روی حس کنجکاوی در محل حوادث تجمع می‌کنند، نه‌تنها کمکی به پلیس و قاضی نمی‌کنند، بلکه این ازدحام هرلحظه می‌تواند آبستن یک حادثه تلخ و عذاب‌آور باشد.

در ارتباط با موضوع گروگانگیری که یکی از جرایم خشن است، قانون مجازات اسلامی نگاه ویژه‌ای به این جرم دارد و قطعا در صورتی که مشخص شود مرد گروگانگیر از سلامت عقلی و روانی برخوردار است مجازات بسیار سختی گاه در حد محاربه پیش‌بینی شده است.

در اعترافات اولیه متهم مدعی است، همسر و فرزندان وی از سوی سران فرقه اغفال شده و مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند. اگرچه این موضوع نیازمند تحقیق و بررسی جامع و کامل است اما باید توجه داشت هیچ بهانه و عاملی نمی‌تواند مجوزی باشد برای آن که افراد خود درصدد اجرای قانون برآیند؛ زیرا تبعات این نوع اقدامات ابتدا گریبانگیر انتقام‌گیرنده خواهد شد و چه بسا ممکن است علی‌رغم این که حق وی تضییع شود، نتواند به حقوق قانونی خود دست یابد. پس همه به قانون تمکین کنیم.

محمدحسین شاملو
بازپرس ویژه قتل