روزانه ها
وجدان بیدار انسانیت
محمد صفری: از دل خانه خدا برآمدی و از محراب عشق، به معشوق رسیدی.
نمیدانم چرا هر گاه نام علی نغمهسرا میشود، محراب عشق و عرش به یاد میآید؟ مسجد کوفه و محراب غرق خونش با شیعه عشقی دیرینه دارد.
اما غدیر است دیگر؛ عیدی است مبارک، جشن ولایتعهدی مولای نازنینمان است.
آنگاه که رحمتللعالمین فرمودند؛ «هان ای مردم! این علی یاورترین، سزاوارترین و نزدیکترین و عزیزترین شما نسبت به من است... این علی است برادر و وصی و نگاهبان دانش من و همواره اوست جانشین من در میان امت و بر گروندگان به من...»
چشمه غدیر، از آن روزگار تاکنون، زلال ولایت را میجوشاند در دلها و هر که از این چشمه جوشان نوشید، سیراب عشق الهی گشت، عطش نادانی دیگر سراغش نخواهد آمد.
غدیر، سفرهای است که برای همه پهن گشته است. خوان گستردهای است که همه عالمیان میتوانند از آن تناول کنند، اما هر کس به قدر درک و فهم خویش.
هر که از خوان گسترده چیزی برگیرد، مست عشق حیدر خدا خواهد شد و پیش از آن که بتوانی از این سفره تناول کنی، باید در عشق علی رسوا شوی، واله و شیدا؛ باید خود را زیر باران عشق ولایت و معرفت علی رها کنی، دو دستت را رو به آسمان بارانی بلند کنی، از لطیف عالم بخواهی که نور ولایت را هماره در دلت روشن نگه دارد و از ساقی کوثر بخواهی روز محشر، سرگردانی را از جانت بگیرد و شفیعت باشد.نام علی، نغمهای است که همه تاریخ را تا آمدن «گل نرگس» فرا گرفته، عشق علی، دلهای نازک تر از برگ گل را به جنب و جوش وا میدارد. علی، امام همه بشریت است. مولای نازنین ما، وجدان بیدار انسانیت است.
پس بیایید در راه عشق مولا، مردانه بگوییم یا علی.
گفت و گو
