درخشش چاقو تیزکن در دنیای ریاضیات

گاسپار از همان سنین جوانی به زندگی با شرایط موجود عادت کرده بود. او در طول روز و برای کمک به بهبود وضعیت مالی خانواده، به کارهایی نظیر تیزکردن چاقو و اره می‌پرداخت و از این راه درآمد ناچیزی به‌دست می‌آورد. او ابتدا در کالجOratorian شهر بون ثبت‌نام کرد. این مرکز آموزشی برای دانش‌آموزان نخبه راه‌اندازی شده بود و از سوی کلیسا اداره می‌شد. آموزش ریاضیات در این مدرسه نخستین جرقه‌ها را برای پیشرفت مونژ ایجاد کرد. سال 1762 و در 14 سالگی، به لیون رفت تا تحصیلات خود را ادامه دهد، اما زمانی که تنها 17 سال داشت، فیزیک تدریس می‌کرد و این موضوع برای همگان حیرت‌آور بود.

گفته می‌شود او در همان روزهایی که چاقو تیز می‌کرد، با وسایلی ابتدایی نقشه‌ای از فرانسه تهیه کرده بود که حیرت‌انگیز بوده است. همین ابتکار و خلاقیت، در شناخته شدن مونژ به شدت تأثیرگذار بوده است. مونژ به بعضی از شاخه‌های هندسه دوباره جان بخشید و کار او نقطه شروع شکوفایی فوق‌العاده آن رشته در قرن 19 میلادی بود. علاوه بر این، پژوهش‌های او به رشته‌های دیگر تحلیل ریاضی کشیده شد، بویژه به نظریه معادلات دیفرانسیل جزئی و مسائل فیزیک، شیمی و فناوری. مونژ که معلمی نامدار و رئیس مدرسه‌ای بی‌نظیر بود، مسوولیت‌های مهم اداری و سیاسی را در طول انقلاب و دوره امپراتوری برعهده گرفت. بنابراین، او یکی از مبتکرترین ریاضی‌دانان عصر خود بود. مونژ خیلی زود کارهای شخصی خود را آغاز کرد. پژوهش‌های دوره جوانی او (17721766) بسیار متنوع اما جلوه‌دهنده خصوصیاتی بودند که نشانه استعداد کامل او بود: حس تند و تیز درک واقعیت هندسی، علاقه به مسائل علمی، توانایی عظیم تحلیلی و توجه به جنبه‌های متعدد تحلیلی هندسی.

وقتی انقلاب فرانسه سال 1789 آغاز شد، مونژ از شناخته‌شده‌ترین دانشمندان فرانسوی بود. او که عضو بسیار فعال فرهنگستان علوم بود، در ریاضیات، فیزیک و شیمی شهرت کسب کرده بود و به عنوان ممتحن دانشجویان افسری نیروی دریایی، شاخه‌ای از مدارس نظامی فرانسه را رهبری می‌کرد. گفته می‌شود او علاقه زیادی به ناپلئون داشت و حتی در سفری که او به مصر داشت، دوست همیشگی‌اش را همراهی کرد.