شهادت مدرس

 او تحصیلات حوزوی‌اش را تا درجه اجتهاد ادامه داد؛ آنگاه به اصفهان بازگشت و مشغول تدریس فقه و اصول شد. اما فعالیت سیاسی مدرس با عضویت در انجمن ایالتی اصفهان آغاز شد. در سال 1289، همزمان با تشکیل دوره دوم مجلس شورای ملی که پس از استبداد صغیر برپا شد، مدرس از سوی آخوند خراسانی و عبدالله مازندرانی به‌عنوان یکی از مجتهدان طراز اول به مجلس شورای ملی معرفی و از سوی مجلس نیز پذیرفته شد. او در دوره سوم نیز از طرف مردم تهران به نمایندگی انتخاب شد؛ ولی این مجلس به علت فشار خارجی و آغاز جنگ جهانی اول یک‌سال بیشتر دوم نیاورد. تشکیل کمیته دفاع ملی، مخالفت با قرارداد 1919 که طی آن وثوق‌الدوله اختیار امور مالی و اداری ایران را به انگلیسی‌ها سپرده بود، مخالفت با اولتیماتوم روسیه تزاری، مخالفت با سرکوب نهضت جنگل و تایید نهضت، مخالفت با طرح جمهوریت و بعد سلطنت رضاخان و... از جمله فعالیت‌هایی سیاسی این بزرگمرد است. مخالفت‌هایش با رضاخان در نهایت به تبعید و شهادت او منجر شد.