قطبی ؛ خوب یا بد

موضوع روز، بحث شکست تیم ملی فوتبال از اردن است و سلاخی افشین قطبی. البته در این میان حامیان قطبی هم کم نیستند و همین باعث می‌شود جمعی کارشناس خبره فوتبال، در مورد یک موضوع واحد، تا این حد اختلاف نظر داشته باشند.

در این میان برخی از آنها که قطبی را عامل تمام بدبختی‌های فوتبال ملی ایران می‌دانند، در مورد سرمربی تیم ملی این‌گونه می‌گویند:

حشمت‌ مهاجرانی: قطبی از روی تخیل خود به فوتبالدوستان ایرانی وعده و وعید می‌دهد. تیم ملی با تفکرات این مربی مثل یک کلاف سردرگم است.

محمد احمدزاده: باختن به اردن با قطبی چیز عجیبی نیست. تیم ملی نیاز به تغییر در کادر فنی دارد و فدراسیون باید در انتخاب و تصمیمش تجدیدنظر کند.

بیژن ذوالفقارنسب: قطبی ظرفیت فوتبال ما را بدرستی نمی‌شناسد و تجربه کار در فوتبال آسیا را ندارد. شناخت او از مسابقات آسیایی به گونه‌ای نیست که باعث نتیجه‌گیری تیم ما شود.

رسول کربکندی: قطبی فعلا بیشتر از آن که کار کند، حرف زده است. او فرد خوش‌بیانی است اما باید بداند قول قهرمانی در آسیا دادن، در این شرایط، فقط بازی با افکار عمومی است. آن روی سکه هم، جای کسانی است که مشکل را در ساختار فوتبال ایران می‌بینند و معتقدند شخص قطبی، مستحق این همه انتقاد نیست.

نظرات برخی از آنها در زیر آمده است:

امیر قلعه‌نویی: زمانی که من سرمربی تیم ملی بودم همه با حب و بغض علیه من انتقاد کردند. نباید به خاطر کسب این نتیجه قطبی را تخریب کرد. بهتر است عملکرد تیم‌ملی را منصفانه نقد کرد.

منصور پورحیدری: وقتی ساختار فوتبال ما مشکل دارد، مربی نقش زیادی نمی‌تواند ایفا کند، مگر قطبی چند ماه است هدایت تیم‌ملی را بر عهده گرفته که از وی انتظار معجزه داریم؟! باید به قطبی فرصت داد.

محمود یاوری: باید از قطبی حمایت کرد. من هم از منتقدان قطبی بودم، ولی حالا او به عنوان سرمربی انتخاب شده و من هم به عنوان یک حامی در کنارش هستم، چون نمی‌خواهم بلایی که سر دایی آمد، سر او هم بیاید.

مجید جلالی: اگر فکر می‌کنید با جابه‌جایی افراد در راس کادر فنی مشکل فوتبال حل می‌شود، اشتباه است. در این سال‌ها به اندازه کافی تغییرات داشته‌ایم و هیچ نتیجه‌ای نگرفته‌ایم. این فوتبال نیاز به تغییر نگرش دارد.

در مجموع نتیجه‌گیری در مورد این‌که قطبی خوب است یا بد ، با این تضاد آرا، کار آسانی نیست اما این واقعیت که فوتبال ایران بیمارگونه به راهش ادامه می‌دهد نیز شاید قابل کتمان نباشد.

رضا پورعالی