اگر لطف خدا نبود، مرگم حتمی بود

علی لهراسبی، خواننده مجموعه تلویزیونی «دلنوازان»، فعالیت هنری‌اش را از سال 74 آغاز کرد. سال 79 تیتراژ سریال «کلبه سفید» و سال 81 تیتراژ مجموعه «دریایی‌ها» را خواند و محبوبیت زیادی کسب کرد.

بعد از آن، اولین آلبومش با نام «دریایی‌ها» به بازار آمد. دومین آلبوم او به نام «مثلث» هم پرفروش بود. صدای لهراسبی را این روزها در تیتراژ پایانی سریال «دلنوازان» می‌شنوید و قبلا در برنامه‌های «عبور شیشه‌ای»، «صبح بخیر ایران»، «پیله‌های پرواز» و «زوج‌های موفق» ترانه‌هایی خوانده است.

این‌که ما هنوز صدای لهراسبی را می‌شنویم، لطف خداست چراکه او 4 سال پیش از حادثه‌ای هولناک جان سالم به در برده است. لهراسبی مشغول راندن مزدا 323 خود در اتوبان بود و از کرج به تهران می‌آمد. ساعت حدود 3 بعدازظهر بود که به خوابی عمیق فرو رفت. می‌گوید: «خیلی از راننده‌ها ممکن است پشت فرمان چرتشان بگیرد یا خواب‌آلود شوند، اما من خوابم برد و خواب هم دیدم. فکر می‌کنم حدود 10 ثانیه یا بیشتر بود. واقعا لطف خدا بود، چون مسیری که من در خواب رانندگی می‌کردم، کاملا مستقیم بود و پیچی نداشت و قاعدتا من باید در آن لحظات با چند اتومبیل تصادف می‌کردم که حتما جانم را از دست می‌دادم.»

لهراسبی تعریف می‌کند که وقتی از خواب بیدار شده حسابی ترسیده است: «وقتی بیدار شدم، آنقدر ترسیده بودم که نتوانستم رانندگی کنم. ماشین را کنار اتوبان متوقف کردم. از آن به بعد هر وقت خوابم می‌گیرد، می‌زنم کنار و می‌خوابم. واقعا هر وقت یاد آن لحظات می‌افتم، تنم می‌لرزد. خدا خیلی به من رحم کرد.»

لهراسبی به این نتیجه رسیده که دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است و به همه توصیه می‌کند اگر خوابشان می‌آید، راحت بزنند کنار و بخوابند، چون همیشه روزگار با آنها کنار نمی‌آید.