باز هم شپش!

از اواسط پاییز هر سال شیوع شپش در مدارس کشور بویژه دوره ابتدایی افزایش می‌یابد. هر سال روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها از شیوع شپش خبر می‌دهند و مانند هر سال آموزش و پرورش در تهران و شهرستان‌ها به تکذیب خبر می‌پردازد. به نظر می‌رسد علت این تکذیب نه به خاطر نادیده گرفتن شپش در مدارس که ناشی از انکار وضعیت نامطلوب بهداشت در مدارس است. وقتی براساس برنامه‌های وزارت آموزش و پرورش و به دلیل صرفه‌جویی در هزینه‌ها قرار است یک مربی بهداشت همزمان چند مدرسه در یک منطقه را رصد کند، نمی‌توان انتظار داشت که با احتساب هر مدرسه به طور متوسط 300 نفر، مربی بهداشت در یک شیفت اداری بتواند بر بهداشت فردی نزدیک به هزار دانش‌آموز نظارت داشته باشد.

آموزش و پرورش به دلیل چنین نگاهی نتوانسته حتی طرح‌های بهداشتی و پزشکی گذشته را مانند توزیع دهانشویه یا شامپوهای ضد شوره در بین دانش‌آموزان به طور کامل اجرا کند، اما با توجه به این کمبودها می‌توانست به آموزش معلمان و اولیای دانش‌آموزان و حتی دانش‌آموزان دوره ابتدایی بپردازد تا خلا‡ مربیان به این وسیله جبران شود. در حال حاضر آنچه منجر به شیوع شپش در مدارس می‌شود، گذشته از نبود متولی بهداشت در مدارس، ناشی از رعایت نکردن بهداشت در منازل برخی دانش‌آموزان است که منجر به آلودگی سایران می‌شوند. در بهترین حالت، سازمان آموزش و پرورش هر شهر می‌تواند با کمک معلمان هر پایه و نیروهای موجود به توزیع بروشورهای اطلاع‌رسانی برای اولیا و شامپوهای کوچک و جذاب برای کودکان مبادرت ورزد. شاید این کار در کوتاه‌مدت از توان مالی سازمان‌های آموزش و پرورش در کشور خارج باشد، اما با توجه به حساسیت خانواده‌ها در صورت اطلاع‌رسانی دقیق و آگاه کردن والدین، این کار می‌تواند با حمایت مالی خانواده‌ها صورت بگیرد. به هر حال در این دبستان دخترانه به همت والدین خبر ابتلا به شپش چند دانش‌آموز رسانه‌ای شد، اما انتظار این که در بسیاری از مدارس کشور چنین عارضه‌ای دانش‌آموزان را آزار دهد، دور از ذهن نیست.