در راه مدرسه

دوستان خوبم، ما از ساعت 8:25 تا 8:45 باید کتاب غیردرسی بخوانیم. بعد از آن معلم در کلاس صحبت می‌کند و برنامه های آن روز را توضیح می‌دهد و پس از آن کلاس درس شروع می‌شود. زنگ اول تا ساعت 9:35 ادامه دارد و بین هر کلاس 10 دقیقه زنگ تفریح داریم و دوباره از 9:45 کلاس شروع می‌شود، ضمنا هر زنگ درسی ما 50 دقیقه است.

از ساعت 12:50 زنگ ناهار است. کلاس‌های بعدازظهر از ساعت 1:35 تا 2:25 است و بعد از آن دوباره معلم صحبت می‌کند و مدرسه تمام می‌شود. بعد از آن بعضی از دانش‌آموزان به خانه برمیگردند و بعضی از آنها به طور داوطلبانه در حیاط مدرسه یا سالن سرپوشیده ورزش می‌کنند. این تمرین ورزشی تا ساعت 6 بعدازظهر تمام می‌شود و دانش‌آموزان به خانه برمی‌گردند. آخر می‌دانید مدرسه ما یک نوبتی است و در تمام طول روز در اختیار بچه‌هاست.

دوستان هموطنم! من از دوران دبستان همیشه بسکتبال بازی کرده‌ام؛ چون قد من هم نسبت به ژاپنی‌ها بلند است و بسکتبال برای من ورزش مناسبی است. ما در طول هفته چندین بار به طور جدی تمرین می‌کنیم و هر سال چندین دوره مسابقه هم با سایر مدرسه‌های منطقه یا توکیو داریم.

ما در مدرسه ابتدایی حتما باید کلاه سر می‌کردیم. کلاس اولی‌ها کلاه زرد سر می‌کردند و بقیه کلاس‌ها در تابستان کلاه سفید و در زمستان کلاه سرمه‌ای سر می‌کردند. در دوره راهنمایی یونیفورم می‌پوشیم و یونیفورم نیز تابستانی و زمستانی دارد. هر مدرسه یونیفورم مخصوص خود را دارد و پوشیدن آن الزامی ‌است.

من و تمام بچه‌های ژاپنی از کلاس اول دبستان به‌تنهایی به مدرسه می‌رویم، چون در ژاپن امنیت اجتماعی وجود دارد و معمولا دانش‌آموزانی که با هم دوست یا همسایه هستند با هم قرار می‌گذارند و در گروه‌های چند نفری به مدرسه می‌روند.

هر روز در ساعتهائی که بچه ها به مدرسه می روند و به خانه بر می گردند موقع عبور از خیابان های اصلی و چهار راه های بزرگ که مسیر دانش آموزان است و آنها از خانه به مدرسه می روند خانم ها یا آقایانی با لباس مخصوص می ایستند و در زمان عبور بچه ها پرچم را بالا نگمیدارند و مواظب هستند که ماشین ها به بچه ها تصادف نکنند

تعدادی از این خانم ها از کارکنان مدرسه هستند ولی بعضی از آنها هم از اهالی محل هستند و داوطلبانه این کار را انجام می دهند

آنها به همه بچه ها می‌گویند صبح بخیر و مواظب باش

حتی در روزهای بارانی هم این آقایان و خانم ها با پرچم سر چهار راه ها می ایستند و وقتی چراغ برای عابران پیاده سبز می شود سوت می زنند تا بچه ها با خیال راحت از خیابان رد شوند.

متین والی‌نژاد