فوتبال و دوگانگی در تست اعتیاد

حداقل علی‌اصغر مدیر روستا و حمید درخشان به صراحت عنوان کرده‌اند که تست اعتیادی از آنان گرفته نشده و فکر می‌کنیم اصولا این بند الزام‌آور نبوده است، چون در غیر این صورت صدای آن بیش از اینها در می‌آمد. تصور کنید اگر قرار بود از محمد مایلی‌کهن و امیر قلعه‌نویی تست اعتیاد گرفته شود، چه اتفاقاتی که در فوتبال کشورمان رقم نمی‌خورد. ضمن آن‌که اصولا چه کسی می‌تواند مربیان خارجی حاضر در لیگ برتر را راضی به انجام تست اعتیاد کند.

دلیل نیز مشخص است، چون این مساله‌ای داخلی در لیگ فوتبال ایران به شمار می‌آید و اصولا در فوتبال اروپا و جهان چنین موضوعی وجود ندارد که خواسته باشند صدور کارت مربیگری را منوط به آن کنند. اصل در این زمینه همان طور که مجتبی شریفی رئیس کمیته انضباطی فدراسیون می‌گوید بر صحت و برائت افراد است، مگر آن‌که خلاف آن ثابت شود. موضوعی که در اسلام نیز اکیدا به آن سفارش شده و مسلمانان حق ندارند بسادگی با آبروی افراد بازی کنند.

رئیس کمیته انضباطی فدراسیون نیز درست از این منظر است که به سازمان لیگ توصیه می‌کند اصل را بر سلامت مربیان بگذارد و بی‌دلیل روی موضوعی اصرار نورزد که می‌تواند آبروی فرد یا افرادی را به خطر اندازد. البته باشگاه ابومسلم و خود فرهاد کاظمی هم نمی‌خواهند بسادگی از کنار ماجرا عبور کنند و تاکید کرده‌اند که در این زمینه کوتاه نخواهند آمد و قویا به دنبال صدور کارت مربیگری کاظمی هستند و حتی در صورت صادر نشدن این کارت نیز این مربی را در کنار خویش خواهند داشت.

همه اینها در شرایطی است که اعلام شده کاظمی جزو مربیان منشور اخلاقی فوتبال نیست و جای سوال است که سازمان لیگ می‌خواهد با دوگانگی در رفتار، پای موضوعی بایستد که به صورت عام مشمول همه مربیان نشده است.

بی‌شک اگر کسی در مجموعه فوتبال مرتکب عمل خلافی شود، تاوان آن را نیز در برابر قانون خواهد پرداخت، بویژه آن که کمیته انضباطی یکی از کمیته‌های پرکار فدراسیون به حساب می‌آید و روزی نیست که به پرونده‌ای انضباطی رسیدگی نکند.

حجت‌اله اکبرآبادی