زمان، زمین می‌ماند

.

.

با دستانی سبز

و گیلاسی بر گوش

به خانه بر می‌گردم

اگر خدا بخواهد

الهام لایقی

دهقان فداکار

سر دوراهی

جلوی ماشینش را گرفتم

گفتم این راه به پرتگاه می‌رسد

گفت: ممنون از راهنمائیت

و با سرعت تمام

خودش را پرت کرد

بی‌خطر

کمی آهسته‌تر

در همیشه روی یک پاشنه نمی‌چرخد

آه من واگیر دارد

کبریت بی‌خطر هم

می‌تواند جنگلی را به آتش بکشد

حمیدرضا اقبالدوست

حکم

دفترت را تعطیل کن

آقای وکیل

انصاف را فراموش کنید

هیات‌منصفه

برگ‌ها،

محکوم به

حکم پاییزند!

علیرضا ماهری

1

این روز‌ها که می‌گذرد

باز هم عقاب‌ها

بال در بال

آسمانند

و تنها

با ماه

هماغوش می‌‌شوند

این روز‌ها که می‌گذرد

تنها

عقاب‌ها

در آسمانند

2

این روز‌ها که می‌گذرد

چرخ خیاطی مادربزرگ

گم‌شده است

و چند پیراهن قدو نیم‌قد

توی ایوان

منتظر ایستاده‌اند

این روز‌ها که می‌گذرد

پدربزرگ

سال‌هاست که رفته است

3

این روز‌ها که می‌گذرد

بهار‌ها و تابستان‌ها

همه مثل قبل

نیستند

این روزها

نه منتظر جاده می‌شوم

نه کنار ایستگاه صبر می‌کنم

تنها

این روزها

قدم می‌زنم

4

این روز‌ها که می‌گذرد

حال و هوای عجیبی ندارم

مثل همیشه کنار ویترین مغازه‌ها

می‌ایستم

و چشم توی چشم خودم

می‌اندازم

5

این روز‌ها که می‌گذرد

بدون هیچ چارچوبی

دوست دارم/ قدم بزنم / حرف بزنم

و اگر شما هم

دوست نداشتید

دیگر

برایم فرق نمی‌کند

این روزها

بدون هیچ چارچوبی

حرف می‌زنم

حامد محقق

زمستان

پس از او نیز نامش را نگهدار

شکوه صبح و شامش را نگهدار

زمستان پیرمردی سالخورده است

بهارا ! احترامش را نگهدار

میلاد عرفان‌پور

پرسش

خوش‌بختم: شاعرم، کتابی دارم

شغلم: کلمه در آسمان می‌کارم

پرسش: تو چگونه شعر می‌گویی؟ من:

از سمت زمین به آسمان می‌بارم.

داوود ملک‌زاده

قفل

یک گوشه‌اش بایست، قدم بردار

«یک... دو...سه...»

می‌رسی طرف دیگر

دیوار روبه‌روت چه نزدیک است در باز نیست تا بپری با سر

تلفیقی از سیاهی و خاموشی دنیای پشت پنجره تاریک است

با ناخنت بکش به تن دیوار یک پنجره به منظره‌‌ای بهتر

آویخته است از وسط سقفش مثل سری بریده چراغی زرد

دور و برت نشسته به خونخواهی دیوارها: چهار زن بی‌سر

«قفل است در؟... نه نیست»!

نمی‌دانی دور اتاق یکسره می‌چرخی

هرگز به دستگیره نبردی دست از ترس این که قفل نباشد در

امیرحسین نیکزاد