در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارشیازمشکلات دانشگاه تربیت معلم
دانشگاهی که معلم تربیت نمیکند
دانشگاه تربیت معلم در نودمین سال فعالیت خویش در حالی داعیهدار آموزش و تربیت معلمان و دبیران است که از هدف و رسالت اصلی خود، تنها یک نام یدک میکشد؛ به گونهای که این روزها آینده شغلی دانشجویان این دانشگاه به هیچ وجه با وعده استخدام در آموزش و پرورش تضمین نمیشود.
دانشگاهی با کسری بودجه بسیار
به رغم ظرفیت محدود دانشگاه تربیت معلم، در سالهای اخیر متناسب با افزایش ظرفیت دانشگاهها بویژه در دورههای کارشناسی، یکباره تعداد دانشجویان این مقطع در 3 دانشگاه تربیت معلم تهران، آذرشهر آذربایجان شرقی و سبزوار چند برابر شده است؛ به طوری که در تهران تعداد دانشجویان کارشناسی آن به 7000 نفر میرسد. اما این افزایش ظرفیت، دانشگاه تربیت معلم را با تنگناهای متعددی رو به رو کرده است. جدا از ساختمانهای قدیمی و فرسوده دانشگاه تربیت معلم در تهران به عنوان مادر دانشگاههای تربیت معلم در کشور، بسیاری از امکانات کتابخانهای، خوابگاهی، تغذیهای و رفاهی این دانشگاه نیز با کمبودهای فراوانی روبهروست. درحالی که مسوولان نظام آموزش عالی کشور اعلام کردهاند بودجه اختصاص یافته به دانشگاه تربیت معلم سه برابر رشد کرده اما عبدالجواد طاهریزاده، رئیس دانشگاه تربیت معلم در این باره میگوید: علاوه بر بخش عمرانی که طی سالهای آینده به 10 تا 12 میلیارد تومان نیاز داریم، 3000 دانشجوی خوابگاهی ما در مکانهایی ساکنند که از تجهیزات قدیمی و فرسوده رنج میبرند. او میگوید: با وجودی که مسوولان وزارت علوم میگویند بودجه ما 3 برابر شده، ولی ما چنین افزایشی نداشتهایم و بودجه مورد نیاز ما عقبتر از آن چیزی است که هر سال به ما اختصاص مییابد.
گسست بین تربیت معلم و آموزش و پرورش تضمین آینده شغلی را از دانشجویان گرفته است
بر اساس این خبر، اعتبارات متوسط دانشگاه تربیت معلم در سال جاری 19 میلیارد تومان است که تاکنون 68 درصد آن پرداخت شده است، در حالی که تربیت معلم هنوز برای جبران کسری بودجه خود به 8 میلیارد تومان دیگر نیاز دارد. این دانشگاه در حال حاضر برای تامین نیازهای خود از جمله پرداخت حقوق پرسنل شرکتی و هزینه شرکتهای پیمانکاری با دشواریهای زیادی روبهروست.
عزیزالله حبیبی، معاون دانشجویی دانشگاه تربیت معلم تهران نیز در این باره توضیح میدهد: میزان پذیرش دانشجو در این دانشگاه بشدت افزایش یافته و برای احداث سالن غذاخوری، آشپزخانه و بوفه با مشکلات جدی روبهروییم.
در شهرستانها هم وضعیت دانشگاههای تربیت معلم تعریفی ندارد همان طور که رئیس دانشگاه تربیت معلم آذرشهر آذربایجان پیش از این خبر داده بود که دانشگاه مشکل آب آشامیدنی، کمبود سهمیه آرد و سرویسهای ناچیز دارد و نداشتن ایستگاه قطار، پست امداد و همچنین نبود امکانات درمانی کافی هم مزید بر علت است.
تربیت معلم بدون آینده شغلی
علاوه بر مشکلات مربوط به کسری اعتبارات که دانشگاه تربیت معلم با آن درگیر است، روزگاری دانشجویان این دانشگاه تمام مشکلات و کمبودها را به جان میخریدند تا شاید با تضمین آینده شغلی مناسب و استخدام در آموزش و پرورش، از آینده زندگی خود مطمئن باشند.
اما چند سالی است که گسستگی ارتباط بین دانشگاه تربیت معلم و وزارت آموزش و پرورش این رویا را از دانشجویان گرفته است.
رئیس دانشگاه تربیت معلم دراینباره میگوید: تاسیس دانشگاههایی مانند شهید رجایی و برنامهریزی برای تاسیس دانشگاه فرهنگیان به طور عملی موضوع تربیت معلم و دبیر برای مدارس را به سمت این دانشگاهها سوق داده است.
بر این اساس، در حال حاضر تنها 3 تا 5 درصد دانشجویان تربیت معلم تقریبا در تمام دانشگاهها با این نام تعهد دبیری دارند و مدرک بقیه تنها نام این دانشگاه را با خود یدک میکشد اما آموزش و پرورش حاضر نیست دانشجویان این دانشگاه را استخدام کند؛ چون خود تشکیلات مستقلی در این زمینه راهاندازی کرده است.
به گفته طاهریزاده، در سالهای 77 تا 80 قرار شد به خاطر تغییر اهداف دانشگاه، نام آن از تربیت معلم به دانشگاه خوارزمی تغییر کند. حتی دو سه سالی نامهها به این نام ارسال میشد تا این که اعلام شد، شورایعالی انقلاب فرهنگی و وزارت علوم با تغییر نام دانشگاه موافقت نکرده است، بنابراین با وجودی که هیچ ارتباطی بین ما و آموزش و پرورش و آموزش معلمان وجود ندارد، همچنان بر نام تربیت معلم اصرار دارند.او پیشنهاد میکند که با حفظ ارزش تربیت معلم برای نظام، بهتر است با توجه به این که فقط 3 تا 5 درصد دانشجویان دانشگاه قرار است معلم شوند، نام دانشگاه تغییر یابد و دانشکدهای از آن به این نام خوانده شود تا تصور این که پذیرفتهشدگان جذب مدارس خواهند شد، فشار روانی بر دانشجویان و دانشگاه وارد نکند.
بیبرنامگی در تربیت دانشجویانی به عنوان معلم
با توجه به تمام سخنان گفته شده، به نظر میرسد در زمینه تربیت معلم، نظام آموزش عالی با چندپارگی و بلاتکلیفی روبهروست. از یک طرف وزارت علوم، تنها متصدی تربیت متخصصان جامعه است و از سوی دیگر وزارتخانهها از جمله آموزش و پرورش میکوشند تا خود با تاسیس دانشگاه نقش مشابه ایفا کنند. از یک سو دانشگاههایی با نام و هدف تربیت معلم فعالند و از سوی دیگر وزارت آموزش و پرورش، کمبود معلم خود را از بیرون دانشگاه یا به سلیقه خود از دانشگاهی وابسته تامین میکند. این پدیده، جز نبود تعریف دقیق از مسوولیتهای دو وزارتخانه علوم و آموزش و پرورش، پیامد دیگری به نام اتلافوقت و سرمایه دارد، ضمن این که اصرار نظام آموزش عالی به حفظ نام تربیت معلم، این دانشگاه را از دسترسی به بخشی از منابع مالی و استقلال روانی از وزارت آموزش و پرورش دور نگاه داشته است.
کتایون مصری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
