تازه وارد

بازی هیلو 3 ODST کاملا برای مخاطبان خاص طراحی شده؛ کسانی که عاشق هیلو و دنیای تاریک آن هستند و داستان‌ها را دنبال می‌کنند. این موضوع را از اولین صحنه‌های شروع بازی می‌شود فهمید. خلاف دیگر بازی‌های اکشن، ODST شروع بسیار آرامی دارد. پس از دموی کوتاه و رد و بدل شدن چند دیالوگ بین کاراکترهای اصلی که برای شخصیت‌پردازی و معرفی آن‌ها انجام می‌شود، شما در قالب یک سرباز تازه‌وارد که به او Rookie (تازه کار) می‌گویند وارد داستان می‌شوید. افراد گروه قصد دارند به یکی از سفینه‌های کاوننت در مدار زمین که روی شهر مومباساست، حمله کنند. اما به دلایلی، اوضاع آن طوری که باید پیش نمی‌رود. سفینه‌های پرتاب دچار مشکل شده و افراد گروه هر کدام در گوشه‌ای از شهر پراکنده می‌شوند.

شروع داستان با روکی است که 6 ساعت پس از سقوط به‌هوش می‌آید. تا رسیدن به اولین نبرد هیجان انگیز، دقایق زیادی فاصله وجود دارد. اگر این بازی نامی به جز هیلو داشت، شروع آرام و کم هیجان آن مطمئنا خیلی‌ها را از بازی ناامید می‌کرد. اما سازنده‌ها با آرامش و اطمینان از این که طرفداران هیلو همه چیز این سری بازی را دنبال می‌کنند، داستان مورد نظرشان را روایت می‌کنند. روایت داستان یکی از بخش‌های جالب ODST است. شما جداگانه داستان هر کدام از 6سرباز را دنبال می‌کنید که چطور پس از سقوط بر زمین، یکدیگر را پیدا می‌کنند و به پشت خطوط مقدم جنگ با کاوننت‌ها می‌رسند. داستان اوج و فرود محسوسی ندارد و اصلا نباید انتظار یک پایان هیجان انگیز را داشت. این داستان جانبی فقط یک ماجرای دیگر در دنیای هیلو است و بس. اما حیف است که به شخصیت‌پردازی کاراکترهایی مانند باک یا دیر اشاره نکنیم.

گرافیک بازی خوب است، اما آن قدرها از هیلو 3 بهتر نشده. دموها هم‌چنان به صورت کاملا سینمایی طراحی شده اند. موسیقی متن کاملا درگیر کننده و جذاب است و هنوز در بازی‌های دیگر کم‌ترمی‌شود نظیر آن را دید. اما در مورد گرافیک گیم‌پلی حرف زیادی نمی‌شود زد. در بیشتر مراحل بازی، همه چیز در خیابان‌های شهر مومباسا می‌گذرد که باعث شده مناظر و خیابان‌ها کمی تکراری به نظر برسند. با نگاه کردن به نقشه، می‌توانید شهر را از بالا ببینید و راه را برای رسیدن به هدف پیدا کنید. با وجود نقشه، روند بازی کمی از حالت خطی مرسوم سری هیلو خارج شده است. البته این موضوع در مورد مراحل سواری صدق نمی‌کند و این مراحل هم‌چنان مانند هیلو 3 انجام می‌شوند.

در بخش گیم‌پلی، تغییراتی به چشم می‌خورد که باعث شده روند بازی کمی متفاوت باشد. سربازهای گروه ODST خلاف مسترچیف، زره خودترمیم شونده خفن و قدرت‌های فرابشری ندارند. دیگر از پرش‌های بلند و قدرت در دست گرفتن و شلیک 2 سلاح در یک زمان خبری نیست. حالا شما باید مانند یک سرباز معمولی به جنگ کاوننت‌ها بروید. این موضوع باعث شده اکشن‌ها کمی مشکل‌تر از قبل باشند. پناه گرفتن پشت موانع هنگام درگیری‌ها لازم است. حتی روی درجه ساده هم نمی‌شود مثل قبل یک تنه به قلب دشمن زد و همه را از پا در آورد. کاوننت‌ها با تیرهای بیشتری از پا در می‌آیند و در این بازی لحظات زیادی وجود دارد که با خشاب خالی به دنبال مهمات می‌گردید. اضافه شدن دوربین دید در شب که دشمن‌ها را با یک‌هاله قرمز نشان می‌دهد، یکی از بخش‌های خوب ODST است که کیفیت اکشن‌ها را بهتر کرده است.

در بخش چند نفره ODST باز هم می‌درخشد. اضافه شدن حالت Firefight که نمونه آن را قبلا در آنریل تورنمنت و Gears of War 2 دیده ایم، باز هم جواب داده است. در این حالت، شما با دوستان‌تان همه در یک نقشه توسط گروه‌های مختلفی از دشمن‌ها محاصره می‌شوید که هر لحظه تعدادشان بیشتر و خفن‌تر می‌شوند. میزان سلامتی و جعبه کمک‌های اولیه همه گروه مشترک است و کار گروهی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر اهل دث مچ یا فتح پرچم باشید و خیلی برای دانلود کردن نقشه‌های هیلو 3 پول خرج نکرده باشید، دیسک 2 ODST هدیه بسیار خوبی به شمار می‌آید، چون همه نقشه‌ها و مراحل دانلودی ارائه شده تا امروز، به اضافه 3 نقشه جدید در آن وجود دارند.

هیلو 3 ODST قرار بوده یک بازی جانبی باشد، اما محصول نهایی مانند یک بازی کامل است و می‌تواند مدت زیادی (احتمالا تا رمان عرضه Reach) شما را سرگرم کند. این بازی را هر ایکس‌باکس بازی باید داشته باشد.

سید طه رسولی