تغییر نگرش به زندگی به واسطه بیماری

مطالعات انجام شده در دانشگاه گوتنبرگ سوئد نشان می‌دهد مردانی که مبتلا به سرطان پروستات هستند اغلب نمی‌دانند و احساس سلامت می‌کنند؛ اما زمانی‌که بیماری آنها مشخص می‌شود، از زاویه‌ای دیگر به زندگی و وقایع آن می‌نگرند و نگرش کاملا تازه‌ای نسبت به موضوعات اطراف خود خواهند داشت. این افراد برای اولین‌بار و زمانی‌که با سرطان روبه‌رو می‌شوند یاد می‌گیرند که چگونه با آن زندگی کنند و تمرکز بر روابط دوستانه و ارزشمند زندگی را انتخاب کرده، قدر چیزهای هر چند کوچک را بیش از پیش درک می‌کنند.

کد خبر: ۲۸۹۸۷۲

پس از گفتگو با 37 مرد مبتلا به سرطان پروستات، محققان بر این باورند که باید درک بهتری نسبت به چگونگی کنار آمدن با بیماری و وفق دادن خودشان با شرایط جدید داشته باشند.

مطالعات نشان می‌دهد این مردان پس از تشخیص و آگاهی از بیماری به صورت پی‌در‌پی وارد مراحل مختلفی از تطبیق با شرایط جدید می‌شوند و زندگی روزمره آنها به شکل متفاوتی تحت تاثیر این مراحل قرار می‌گیرد.

مردانی که پس از تشخیص متوجه می‌شوند بیماری آنها زیاد حاد و خطرناک نیست، دچار یک خلا‡ احساسی و هیجانی می‌شوند، زیرا در این مرحله که معمولا یک هفته طول می‌کشد معمولا برای پزشک معالج یا پرستار اهمیتی ندارد که اطلاعاتی راجع به بیماری فرد به او بدهند.

افراد طی این مرحله اولیه احساس تاسف ندارند. نکته مهم این است که اگر در این مرحله با کسی تماس بگیرند تا سوالاتی راجع به بیماریشان بپرسند، پاسخ دادن به آنها بسیار مهم است.

پس از طی این مرحله و پشت سر گذاشتن آن فرد دوباره قادر به کنترل فعالیت‌های روزمره زندگی می‌شود و نیروی محرکه لازم برای ادامه زندگی را باز می‌یابد و یک جستجوی فعالانه را به منظور جمع‌آوری اطلاعات لازم راجع به بیماریش آغاز می‌کند.

افرادی که پس از تشخیص متوجه می‌شوند نوع بیماری آنها تهاجمی ‌است، نتیجه می‌‌گیرند که این بیماری همیشه با آنهاست و در فاز اولیه احساس پوچی می‌کنند؛ چرا که بیماری یک تهدید وجودی به حساب می‌آید. این افراد زمان زیادی به این موضوع فکر می‌کنند که در آینده چه اتفاقی برای آنها می‌افتد و به چه شکل خواهند مرد.

تمامی ‌افرادی که در این مصاحبه شرکت داشتند معتقدند پس از مدتی به این نتیجه می‌رسند که نمی‌دانند واقعا تا چه زمانی زندگی خواهند کرد و کی می‌میرند؛ بنابراین اعتقاد و صداقت آنها در زندگی بیشتر می‌شود و درمی‌یابند که قادر به حفظ استقلال و درستی خود حتی با وجود بیماری هستند.

زندگی دائم در حال تغییر است و چیزی که مهم جلوه می‌کند دستیابی به چیزهایی است که در زندگی ایجاد توازن می‌کند، بنابراین افراد روی روابط انسانی ارزشمندی تمرکز می‌کنند که برایشان مهم است و قدرت درونی‌شان را برای صادق بودن با خودشان افزایش می‌دهند.