ایلام و دلایل توسعه‌نیافتگی

این دوگانگی‌ها در ابعاد مختلف اقتصادی اجتماعی و ... نمود یافته است، از یک طرف استان‌هایی چون تهران، اصفهان، مرکزی و ... چهره عوض کرده و پیشرفته شده‌اند و از طرف دیگر استان‌های کردستان، ایلام و ... با پدیده‌های شومی چون فقر، محرومیت، بیکاری پنهان و مزمن، فقدان فرصت‌های اشتغال و مهاجرت اجباری به سایر استان‌ها به عنوان فاکتورهای عدم توسعه و توسعه نیافتگی دست به گریبانند.

در حالی که شرایط کنونی جهان و دورنمای آتی آن به صورتی است که عدم توسعه متناسب به معنای خروج از فرآیند زندگی معنی شده است استان ایلام، نمایی از این دوگانگی‌ها و عدم تعادل‌‌هاست. استانی که از سیاست‌ها و استراتژی‌های گزینشی، برخورد کلیشه‌ای ناشی از فقدان درک اصولی و منطقی از منطقه و عدم شناخت دقیق شرایط آن رنج می‌برد و صورتی نامتعادل و نامتجانس به خود گرفته است که متعاقبا چالش‌هایی را فراروی زمینه‌ها و بسترهای توسعه استان قرار داده، مثلا هزینه فرصت‌‌های از دست رفته و زیان‌های مالی و انسانی جبران‌ناپذیر این منطقه را در نظر بگیرید که باعث شده فرآیند و پویش توسعه در این استان برای چندین دهه (نسبت به مناطق و استان‌های دیگر کشور)‌ عقب بیفتد.

بیکاری پنهان، فقر اقتصادی، تبعیض‌ها و ... و به طور کلی فاکتورهای توسعه‌نیافتگی، گریبانگیر ایلام است.

این استان علی‌رغم برخورداری از استعدادها و زمینه‌های توسعه، سهم چندانی از مواهب توسعه ملی نبرده و به حاشیه این فرآیند رانده شده است.

توسعه درواقع فرآیندی است چند بعدی با ابعاد اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و ... در برگیرنده مجموعه فعالیت‌ها و اقداماتی است که برای هدایت جامعه در جهت بهبود سطح زندگی مردم، براساس نظام ارزشی مورد پذیرش جامعه لازم است.

بدون شک تحقق چنین هدفی مستلزم برنامه‌ریزی دقیق و اجرای بهینه به منظور تسریع فرآیند رشد اقتصادی و بهبود سطح زندگی مردم و ارتقای استاندارد زندگی و متعاقبا رسیدن به اهداف توسعه است.

این برنامه ها بایستی ابعاد مختلفی را در برگیرند و اقدامات عملی در قالب بخش هایی مانند کشاورزی، صنعت ، بهداشت ، آموزش و پرورش و ... صورت بگیرد و مشخص شود که چگونه این بخش ها باید توسعه پیدا کند و در جهت توسعه آنها چقدر باید هزینه شود.

از آنجا که کم‌توجهی‌های ملی به استعدادها و محدودیت‌های استان‌ها باعث رشد و توسعه برخی استان‌ها و عقب‌ماندگی و عدم توسعه متناسب در سایر آنها شده است، عدم تعادل نسبی در توسعه ساختارهای استان‌ها مشاهده می‌شود.

علی‌رغم تلاش‌هایی که در مناطق و شهرستان‌های مختلف آن صورت گرفته هنوز ناهمگونی و نابرابری در جذب فرصت‌های زندگی انسانی و به طور کلی دوگانگی‌هایی با توجه به موقعیت جغرافیایی منطقه ایلام احساس می‌شود.

برخی از این فاکتورها ساختاری بوده و ریشه در ساختار اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و موقعیت این استان دارند و بعضی دیگر دستاوردها و کارکرد سیاست‌ها و استراتژی‌هایی بوده که توسط مسوولان مرکزی و محلی در این منطقه آزموده شده‌اند ولی غبار محرومیت از چهره خسته این استان هنوز زدوده نشده است.