دلایل ریزش غیرطبیعی موهای سر

مهم‌ترین علل ریزش موی سر، بیماری‌های تب‌دار و عفونی، بیماری‌های هورمونی خصوصا بیماری‌های تیروئید، مصرف بعضی داروها از جمله داروهای شیمی درمانی و قرص‌های جلوگیری از بارداری، عفونت قارچی پوست سر، کمبود آهن و کمبود پروتئین و ویتامین‌ها، عوارض لوازم آرایشی و همچنین ریزش موی موقت پس از زایمان می‌باشد.

ریزش موی سر به دنبال عوامل و بیماری‌های التهابی پوست ازجمله لیکن پلان، لوپوس جلدی و سرطان‌های پوست سر باعث از دست رفتن دائمی موهای سر می‌شود.

شایع‌ترین علت ریزش مو، طاسی سر از نوع ارثی می‌باشد. استعداد به این نوع ریزش مو ممکن است از طرف مادر یا پدر به ارث برسد. این نوع ریزش مو می‌تواند از سنین نوجوانی شروع شود ولی اکثرا در سنین 3020 سالگی آغاز می‌گردد. زنان هم مثل مردان می‌توانند دچار این ناراحتی شوند ولیکن در اثر این بیماری خانم‌ها به طور کامل طاس نمی‌شوند بلکه دچار نازک شدن و کم‌پشتی موهای سر می‌گردند.

در افراد مستعد، پیاز مو تحت تاثیر هورمون مردانه دچار تغییراتی می‌شود که در اثر این تغییرات موهای ساخته شده نازک‌تر و کرکی‌تر از سابق هستند. لذا نمی‌توانند پوشش کافی در پوست سر داشته باشند و بتدریج موها حالت نخ‌نما پیدا می‌کنند و پوست سر پیدا می‌شود تا این که بالاخره کاملا طاس می‌شود. الگوی ریزش مو در مردان و زنان تفاوت دارد. شروع ریزش مو در مردان با عقب‌رفتگی خط مو در پیشانی می‌باشد که بعدا با کم‌پشت شدن و طاسی ناحیه کف سر تکمیل می‌گردد، اما موهای شقیقه‌ها، پشت گوش‌ها، کنار سر و پشت سر معمولا نمی‌ریزند. در زنان ریزش مو حالت منتشر دارد. یعنی منطقه وسیعی از موهای سر در ناحیه وسط سر، کم‌پشت می‌شود. دور تا دور پوست سر و جلوی سر نسبتا دست نخورده می‌ماند ولی در وسط سر، موها کم‌پشت و نخ‌نما می‌شوند. در زنان گاهی بیماری‌های هورمونی، سیر بیماری را تسریع و تشدید می‌کنند. بنابراین در انواع شدید بیماری که علائمی از قبیل جوش‌های آکنه‌ای، نامنظم شدن دوره‌های ماهیانه و موهای زائد وجود دارد، بررسی هورمونی لازم است و اگر اشکالی کشف شد، باید درمان شود.

دکتر سیدمسعود داودی
 متخصص پوست و مو و زیبایی / دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله