رویکرد مدیریتی به پرسپولیس و استقلال

نگاهی اجمالی به مدیرانی که طی سال‌های گذشته تا امروز برای استقلال و پرسپولیس انتخاب شده‌اند، موید این نکته است که سرخابی‌ها بیش از آن‌که از بابت فنی و مسائلی از این دست، ضربه خورده باشند، از مدیریت‌های سست و لرزان خود لطمات جبران‌ناپذیر دیده‌اند.

کد خبر: ۲۸۴۶۰۷

اصلا چرا راه دور برویم؟ اگر استقلال امروز موفق است، آن را مرهون مدیریت ثابت و بهتر خود می‌داند، از هیات مدیره گرفته تا مدیر عامل. ثبات مدیریتی، تعریف کارها و تقسیم وظایف باعث شده طی یک سال اخیر حاشیه‌ها در اردوگاه آبی به صفر برسد و این تیم نسبت به همتای مطرح خویش در مسیر موفقیت حرکت کند و ضمن دستیابی به قهرمانی در لیگ هشتم، در لیگ نهم نیز تا اینجای کار خوب نتیجه بگیرد و با ثبات و انسجام تیمی در صف اول مدعیان به جلو حرکت کند.

در استقلال اعضای هیات مدیره با حساب و کتاب و تفکر لازم انتخاب شده‌اند تا به تمام معنا در خدمت اهداف و سیاست‌های کلان باشگاه باشند و مدیرعامل را در پیشبرد امور یاری و همراهی کنند. در طرف مقابل پرسپولیس مجموعه‌ای از مدیرانی بوده که با هم قابل جمع نبوده‌اند. اعضای هیات مدیره به جای این‌که در سایه باشند و مدیر عامل را در پیشبرد سیاست‌های کلان همراهی کنند، وارد جنگ قدرت و پس زدن یکدیگر شده‌اند تا این سیاست حذفی بد جوری اوضاع سرخ‌ها را قمر در عقرب کند و هر روز بحرانی غیرمترقبه اردوی پرسپولیسی‌ها را متاثر از امواج منفی خود سازد. در پرسپولیس متاسفانه طی این مدت همدلی و وحدت رویه مدیریتی وجود نداشته و مدیرعامل به جای آن‌که در اندیشه پیشبرد سیاست‌های هیات مدیره و ساماندهی امور باشگاه باشد، در چند جبهه جنگیده تا زیر پایش را یکباره خالی نکنند. در آن سو نیز از سوی عوامل ذی‌نفوذ در هیات مدیره برای احراز کرسی مدیرعاملی، موقعیت مدیرعامل زیر سوال رفته و به چالش کشیده شده تا عباس انصاری‌فرد، مدیری که شاید امروز و فردا ، دیگر در این سمت نباشد، به این نتیجه برسد که باید جای خود را به نفر دیگری بدهد.

بی‌شک با توجه به تجارب قبلی باید رویکرد مدیریتی خود را در این زمینه اصلاح کرده و نباید نگاه مصلحتی به انتخاب هیات مدیره پرسپولیس در رویکرد کلان مدیریت امروز ورزش جایی داشته باشد. وزن مدیریتی پرسپولیس باید بالا باشد، اما این وزن را آدم‌ها با قابلیت و توانایی‌شان نشان می‌دهند، چه در غیر این صورت لیست شدن هیات مدیره‌ای از اسم‌های بزرگ و بعضا غیر ورزشی نمی‌تواند برای سرخابی‌های پایتخت راهگشا باشد. توجه داشته باشید که اگر سپاهان یا ذوب‌آهن طی چند سال گذشته تا به امروز روی یک سیکل مشخص موفق عمل کرده و در فوتبال جلو آمده‌اند، این را مرهون هیات مدیره ثابتی هستند که شاید هیچ‌کس نیز اسمشان را نمی‌داند. اما آنان در پشت پرده با تصمیم‌های راهبردی خود، زمینه‌ساز موفقیت می‌شوند، اما در طرف مقابل طی این سال ها بی‌ثباتی و دکور مدیریتی پرسپولیس و استقلال، برای این دو باشگاه نتیجه معکوس داده و همواره نیز مسائل و مشکلات آنان، برای مدیریت وقت ورزش چالش‌زا شده است که باید با تصحیح این رویکرد و با انتخاب‌هایی درست و اصولی، پرسپولیس نیز در مسیر رسیدن به ثبات مدیریتی و موفقیت، روز‌های خوب و خوشی را تجربه کند.