چه موقع نگرانی بیجاست؟

کد خبر: ۲۸۲۲۴۱

برای جلوگیری از این اتفاق سعی کنید به حالت روحی و خلق و خوی خود توجه کنید. اگر بیش از حد سرد و بی‌احساس یا بیش از حد عصبی و تندمزاج هستید یا چیزی تمرکز شما را بیش از حد به خود معطوف داشته و موجب نگرانی‌تان است، این مساله ممکن است در جنبه‌های گوناگون زندگی شامل روابط ما با دیگران، شغل، امور مالی و هر چیز دیگر باشد.

توجه ما نسبت به موارد گوناگون باید در حد طبیعی و نرمال باشد در غیر این صورت پا را فراتر گذاشته و دچار نگرانی و نهایتا استرس منفی خواهیم شد. زیرا نگرانی نیز می‌تواند منجر به تولید هورمون‌های شیمیایی در بدن شده و هماهنگی بدن را از بین برده و منجر به تنش، خشم و عصبانیت شود. تنها نتیجه آن مصرف بیشتر داروهای آرامبخش و مراجعه به انواع متخصصان است.

بگذارید موضوعی را برایتان تعریف کنم. اخیرا با فردی روبه‌رو شدم که از دست نوه‌اش و بی‌مهری‌های او به تنگ آمده بود. او که خودش هم اعتراف می‌کرد که نگرانی‌های بی‌مورد و پی در پی او منجر به بیماری‌ها و عوارضی همچون سردرد، بی‌اشتهایی، بیخوابی و نهایتا احساس خستگی مداوم شده بود. وقتی روان‌شناسان چند جلسه را با او داشتند مشخص شد که همه چیز از خواب دیشب که در مورد نوه‌اش دیده بود شروع شده و نهایتا او همه اتفاقات بد و ناراحت‌کننده را زنجیره‌وار به یکدیگر ربط داده در صورتی که در بسیاری از آنها نوه‌اش نقشی نداشته است. گاهی اوقات توجه بیش از حد ما به افراد یا برخی مسائل منجر به بروز بسیاری اتفاقات ناراحت‌کننده و عوارض روحی و جسمی‌ برایمان می‌شود. در چنین مواردی بهترین راه این است که با آنها به مجادله و اصطکاک بیشتر نپردازیم و مدتی فکرمان را مشغول چیزهای دیگر که عموما آرامبخش یا لذت‌بخش هستند کنیم. گاهی اوقات نیز رها کردن چیزهایی که ما نمی‌توانیم، اما می‌خواهیم روند و نحوه عملکردشان را کنترل کنیم بهترین راه برای جلوگیری از نگرانی و اضطراب و نهایتا استرس و بیماری است.

در ضمن شما دو راه دارید. ببینید می‌خواهید با رفتارتان به فرزندانتان آرامش و تدبیر بیاموزید یا نگرانی و استرس؟!