نصفه و نیمه

برخلاف سول‌کالیبر و استریت فایتر، بازگشت ‌KOF‌ چندان باشکوه نیست. سازنده‌ها در طول دوره ساخت بازی به‌صورت مرتب وعده احیا شدن این سری را داده بودند. اما نتیجه اصلا آن چیزی نیست که انتظار داشتیم. همه چیز کم شده است: تعداد مبارزها، زمین‌های مبارزه، فنون ویژه و حتی حالت‌های مختلف بازی. معلوم نیست سازنده‌ها که قصد احیای بازی را داشته‌اند در این مدت چکار می‌کردند؟

از گیم‌پلی شروع می‌کنیم. روند بازی بسیار ساده‌تر از قبل است. تعداد حرکات و چند ضرب‌ها کم شده و اجرای آنها ساده‌تر است. چهار دکمه اصلی شامل همان چینش کلاسیک مشت و لگد ضعیف و قوی هستند. هر ترکیب دوتایی از این دکمه‌ها کاربرد ویژه‌ای (فرار، پرتاب، دفاع و ضربه گیج‌کننده) دارد. برای اجرای کومبوها تلاش زیادی لازم نیست. به کمک سیستم بدل زدن جدید ‌KOFXII‌ اگر بتوانید به موقع مثلا یک مشت قوی در جواب ضربه حریف بزنید،‌بازی به مدت چندثانیه به شما فرصت اجرای ضدحمله می‌دهد. در این حالت هر کدام از دکمه‌ها را که بزنید قبول است و می‌توانید هر رشته از حرکاتی که خواستید را پشت سر هم ردیف کنید و یا فقط دکمه‌ها را بدون هدف تندتند بزنید.

مبازره‌ها به‌صورت کلاسیک 3 در برابر 3 انجام می‌شوند. مکانیک مبارزه‌ها دقیقا همان چیزی است که تا به حال در دیگر بازی‌های سری ‌KOF‌ دیده‌ایم. طرفداران قدیمی ‌KOF‌ به سرعت می‌توانند خودشان را به مبارزه‌های هوایی و جاخالی‌های زمان‌بندی شده وفق بدهند. بزرگ‌ترین ایراد در بخش تک‌نفره این است که هیچ حالت داستان‌داری وجود ندارد. برای یک بازی مبارزه‌ها در سال 2009 واقعا عجیب است که داستان‌پردازی برای هر شخصیت را از گیم‌پلی حذف کرده باشد. اصولا نمی‌شود برای تمام کردن بخش تک‌نفره انگیزه خوبی پیدا کرد. ‌ ‌

تعداد مبارزها به 22عدد تقلیل پیدا کرده که جای تاسف دارد. آن موقع که پس از عرضه شدن ‌KOFXI‌ صدای همه از غیبت کسانی مثل جو هیگاشی درآمده بود، هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد با وجود این همه شخصیت خوب بد در دنیای ‌Art Of Fighting‌ و ‌Fatal Fury‌، تنها 22نفر (تقریبا نیمی از کاراکترهای شماره یازدهم) در شماره دوازدهم حاضر باشند. به این ترتیب با وجود این قحطی در شخصیت‌ها، نباید انتظار تیم‌های سه‌تایی کلاسیک این سری مانند تیم ژاپن، تیم فیتال فیوری، تیم کره یا تیم بانوان را داشت.

مشکل کمبود کاراکتر در برابر مشکل کم بودن تعداد زمین‌های مبارزه اصلا به حساب نمی‌آید! یک بازی بزرگ مانند ‌KOF‌ در سال 2009 تنها 5زمین مبارزه دارد. تقریبا به اندازه تعداد زمین‌هایی که نسخه‌های 20سال پیش استریت فایتر داشتند! در بخش تک‌نفره همین‌که در همه زمین‌ها تیم‌های سه‌تایی حریف را شکست بدهید بازی تمام می‌شود. هیچ جایزه‌ای هم در کار نیست. ‌ ‌

تنها بخش قابل توجه ‌KOFXII‌ گرافیک آن است. ظاهر کارتونی شخصیت‌ها و حرکات آنها واقعا دیدنی است. همان معدود زمین‌های مبارزه جزئیات بسیار زیادی دارند و از نظر ظاهر زیبا هستند. ‌ ‌

شماره دوازدهم ‌KOF‌ بازی ساده و روانی است اما نمی‌تواند مانند استریت فایتر4 یا ‌BlazBlue‌ علاقمندان را مدت زیادی درگیر خودش کند. ایرادهای کوچکی مانند در دسترس نبودن منوی لیست حرکات می‌توانند به راحتی حرفه‌ای‌ها را دلگیر کنند. امیدواریم ‌SNK‌ شماره بعدی را با فرصت و حوصله بیشتری بسازد.