به خواب رفته‌های متحرک

بررسی مشکل: این دختر نوجوان دچار خصوصیات مشخص اختلال خوابگردی شده است. خوابگردی شامل یک رشته رفتارهای پیچیده‌ای است که در ثلث اول شب شروع می‌شود و اغلب به ترک بستر و راه رفتن می‌انجامد که بدون هشیاری کامل و خاطره بعدی از این دوره است.

بیمار می‌نشیند و گاهی اعمال حرکتی تکراری نظیر راه رفتن، لباس پوشیدن، دستشویی رفتن، صحبت کردن، فریاد کشیدن و حتی رانندگی کردن انجام می‌دهد.

خوابگردی معمولا بین سنین 4 تا 8 سالگی شروع می‌شود و اوج شیوع آن در حدود 12 سالگی است. در طی دوره‌های پراسترس، خوابگردی در فرد مبتلا بیشتر می‌شود. خستگی مفرط یا محرومیت قبلی از خواب سبب تشدید حملات می‌شود. گاهی اوقات این اختلال به علت احتمال تصادم، حالت خطرناکی پیدا می‌کند. این رفتار ندرتا به بیداری منجر می‌شود که همراه با چند دقیقه اغتشاش شعور است، ولی اغلب شخص به رختخواب بازمی‌گردد و صبح روز بعد چیزی را به خاطر ندارد.

درمان: درمان عبارت است از اقدامات پیشگیری از آسیب و داروهایی که سبب وقفه مراحل 3 و 4 خواب می‌شوند. فرد خوابگرد را می‌توان در طول دوره بیدار کرد، بدون آن که اثر زیانباری داشته باشد.