سوءاستفاده از نیاز مردم

نمونه بارز این کلاهبرداری‌ها وام‌هایی است که شرکت‌های کاغذی وعده آن را به مردم می‌دهند. از آنجا که بانک مرکزی سیاست انقباضی در پرداخت وام به مردم دارد و با توجه به نیاز جامعه برای وام، کلاهبرداران احتیاج مردم را در این بخش شناسایی می‌کنند و با تشکیل شرکت‌های کاغذی و آگهی کردن پرداخت وام با تسهیلات ویژه مردم را فریب می‌دهند. با ظاهرسازی اعتماد مردم را جلب می‌کنند و با گرفتن مقداری پول وام نیز به آنها پرداخت نمی‌کنند و اصل پولشان را هم پس نمی‌دهند. البته باید تاکید کنم نقش مطبوعات هم در این کلاهبرداری‌ها پررنگ است. بیشتر کسانی که اقدام به کلاهبرداری می‌کنند از طریق دادن آگهی به روزنامه‌ها مشتریان خود را جذب می‌کنند. متاسفانه روزنامه‌ها در این مورد هیچ تحقیقی نمی‌کنند و قانونی هم برای این‌ که آگهی‌ها در روزنامه از فیلتری مطمئن عبور کنند یا این که نشریات از فرد آگهی‌دهنده مدارک لازم را بگیرند وجود ندارد. اگر این خلا قانونی برطرف و روزنامه موظف به بررسی واقعی بودن آن آگهی شود جلوی بسیاری از این کلاهبرداری‌ها گرفته می‌شود.

نقش مردم هم در این کلاهبرداری‌ها بسیار مهم است. چراکه بیشتر این کلاهبرداران شرایطی را برای کاری که می‌خواهند انجام دهند اعلام می‌کنند که شرایط بسیار خوبی است و آنقدر این تسهیلات ایده‌آل است که به وضوح مشخص است آگهی واقعی نیست و هیچ مرکز یا بانکی چنین تسهیلاتی را نمی‌تواند فراهم کند. بنابراین مردم هم باید هوشیار باشند و هر آگهی را که دیدند آن را باور نکنند و برای این که از آگهی‌های واقعی باخبر شوند از مراکز معتبر سوال کنند و قبل از بررسی آگهی‌ها دست به کاری نزنند. کلاهبرداران همیشه از سادگی و زودباوری مردم استفاده می‌کنند و هوشیاری مردم در این زمینه می‌تواند شرایط را برای مجرم بسیار سخت کند.