شیشه مرگبار

علائم مصرف

شیشه محرک بسیار قوی است که فعالیت‌های مرکزی سیستم عصبی را سرعت می‌دهد. این ماده بسیار اعتیادآور و نسبت به آمفتامین‌های دیگر از نظر اجتماعی، عاطفی، روانی و حتی تحرکی آسیب بیشتری به فرد وارد می‌کند.

تاثیرات فیزیکی ناشی از مصرف شیشه شامل: خشکی دهان، افزایش سرعت تنفس، سردردهای طاقت‌فرسا، حالت تهوع، تعرق بیش از اندازه بدن، سرگیجه، بالارفتن فشارخون، بالارفتن حرارت بدن، تپش قلب، خشکی، سوزش و ترک لب‌ها، بزرگ شدن مردمک چشم، سیاهی رفتن چشم، لرزش دست‌ها و انگشتان می‌شود. مصرف شیشه روی رفتار شخص نیز تاثیر می‌گذارد: افزایش حرکت‌های فیزیکی، نوعی حالت سرخوشی، ناآرامی، اضطراب و دلواپسی، پرخاشگری، خشونت و رفتار خصمانه، بی‌خوابی شدید، حمله‌های ناگهانی، هراس و اضطراب پارانویا (جنون سوءظن) همراه با توهم، نشاط و دلخوشی بیش از حد، پرچانگی، تکرار حرف‌ها و کارهای ساده، تغییر ناگهانی در رفتار و گفتار و اختلال در درک، اختلال و بی‌نظمی در وظایف کلیه و ریه، بی‌اشتهایی و در نتیجه سوءتغذیه و کم‌وزنی مفرط از عوارض رفتاری این ماده مهلک است. پس از مصرف شیشه، رانندگی کردن بسیار خطرناک است، رانندگانی که تحت نفوذ و تاثیر این ماده هستند بیشتر مایل هستند که ریسک کنند. وقتی تاثیر این مخدر بتدریج از بین می‌رود فرد دچار خستگی و گرفتگی شدید می‌شود که این احتمال خطر را در رانندگی زیاد می‌کند.استفاده از میزان بالای شیشه می‌تواند موجب آسیب مهلک در رگ‌های مغزی و در نهایت مرگ شود. همچنین عوارض قلبی، حمله قلبی و نارسایی قلب به دلیل استعمال زیاد نیز مشاهده شده است.

برای ترک

همانند بقیه انواع موادمخدر برای درمان عوارض اعتیاد به شیشه براساس مدت و نوع و روش مصرف ممکن است که فرد نیاز به درمان دارویی به شکل بستری شدن یا سرپایی داشته باشد.

بعد از درمان اختلالات روانپزشکی بیمار باید به وسیله روانپزشک مورد بررسی و درمان قرار گیرد و به دنبال آن یا همزمان آموزش خانواده، آموزش مهارت‌های بهبود اولیه و پیشگیری از بازگشت و رفتار درمانی برنامه‌ریزی شود.

با قطع مصرف شیشه فرد دچار علائمی مانند: افسردگی، عصبانیت، خونسردی و بی‌علاقگی، خواب طولانی، به هم ریختگی روحی، کم‌آوردن انرژی، سراسیمگی، توانایی محدود در دستیابی به لذت‌ها و اضطراب می‌شود که این علائم به مرور زمان برطرف خواهند شد.

همچنین ممکن است فرد دچار نوعی ناتوانی و درماندگی و اختلال در الگوی خواب و کابوس‌های شبانه شود، البته با مراجعه به پزشک می‌توان به مرور زمان بر این حالات غلبه کرد.