فقط یک پیشنهاد کوچک

پاسخ را پیدا کردید؟ فقط گزینه آخر یعنی هیچکدام درست بود. چون وقتی مرکب سفر شما هواپیماست، از هیچ چیز نمی‌توانید مطمئن باشید. باور نمی‌کنید؟ پس بیایید صحت هر یک از این گزینه‌ها را جداگانه و با ذکر نمونه بررسی کنیم. عدم صحت گزینه (الف) کاملا آشکار است و همه می‌دانیم که فروش صندلی‌های پروازی خالی، در کنار نقص همیشگی هواپیما‌های نامطمئن و فرسوده، تاخیر در پروازها را به امری عادی در کشورمان تبدیل کرده است. گزینه (ب) و (ج) هم درست نیست و شما نمی‌توانید از طول سفر و حتی مقصدتان مطمئن باشید، چون شاید سرنوشتی شبیه مسافران اهواز به مشهد در سال گذشته پیدا کنید که نیمه شب در اصفهان رها شدند؛ حدود 9  8 ساعت خوابزده و نگران در فرودگاه اصفهان سرگردان بودند و دست آخر مدیر شرکت هواپیمایی به آنها گفت: «از اینجا بیشتر نمی‌توانیم برویم. بقیه راه را باید طور دیگری بروید اما نگران نباشید پولتان را پس می‌دهیم»! شاید هم سرانجامتان مانند ما باشد که وقتی پروازمان به یکی از استان‌های محروم بکلی لغو شد، مدیر آن شرکت هواپیمایی ثابت کرد قوانین حمایت از مسافران در کشور ما مفت نمی‌ارزد و فریاد زد: «ما تعهدی در قبال مسافران نداریم و نه تنها نمی‌توانیم امروز پول بلیت شما را پس بدهیم، بلکه تا هفته آینده هم هواپیمای پروازی به آن استان نداریم، باید از خودروهای گذری بخواهید شما را برسانند.» حتی امکان دارد عاقبت‌تان بدتر از این باشد و سفر دو ساعته‌تان از اهواز به نجف مثل 160 مسافر اهواز  نجف در یکشنبه هفته گذشته، 40 ساعت تاخیر داشته باشد و مثل آنها بدون غذا و محل اسکان در فرودگاه رها شوید. گزینه‌های (د) و (و) هم نادرست است. ممکن است هواپیمای شما موقع برخاستن دچار حادثه شود یا وقت فرود آمدن مثل آن ایلوشین فکسنی در فرودگاه مشهد آتش بگیرد و شما را به یکی از 16 کشته‌اش تبدیل کند یا شاید در توپولوفی بنشینید شبیه توپولوف 154 شرکت هواپیمایی کاسپین که نرسیده به مقصد در آسمان تکه‌تکه شد و هر 168 مسافرش را خاکستر کرد.

به همین خاطر است که این روزها خیلی از ما از درست بودن گزینه آخر مطمئن شده‌ایم و دیگر از تاخیرها و سوانح یا پایبند نبودن شرکت‌های هواپیمایی به تعهداتشان در قبال مسافران شکایتی نمی‌کنیم. فقط فکر می‌کنیم بد نیست به سازمان هواپیمایی کشوری پیشنهاد کنیم، اگر موفق شد مسافرانی را در یکی از آن هواپیماهای توپولوف یا ایلوشین با ساعت‌ها تاخیر، زنده از زمین جدا کند و بعد با فرود اضطراری در زمانی نامشخص و مقصدی ناخواسته، زنده به زمین برساند، دست‌کم در آن چند 10 ساعت سرگردانی، آنها را بی‌خبر، بی‌سرانجام و بدون غذا و اسکان رها نکند.

مریم یوشی‌زاده