معجزه کلمات

این کتاب قرن‌های قرن است که همراه و همراز مسلمانان است، شیعه‌ها این کتاب را قرن‌هاست که می‌‌شناسند و روزها و شب‌های بسیاری آن را ورق زده‌اند و با خواندنش و دوباره خواندنش سبک شده‌اند از تحمل بار هستی، باری که گاهی آدم را طوری به زمین می‌چسباند که کندن از زمین برایش غیرممکن می‌شود.

این کتاب قرن‌های قرن است که همراه دوستداران اهل بیت (ع) است، خیلی‌ها اندوهشان را با کلمات این کتاب پیوند زده‌‌اند، همراه با صاحب کلمات این کتاب، خدا را خوانده‌اند و به او پناه برده‌اند، از شر همه چیز و همه چیز و همه چیز.

این کتاب اصلا راهی است به سمت رهایی، رهایی از شر «منی» که آدم را می‌گیرد تا شر دنیایی که بعضی وقت‌ها بدجوری آدم را زمینگیر می‌سازد. لذتی دارد، خواندن دعاهای این کتاب، دعاهایی که تو را مستقیم به سمت سرچشمه فیض می‌برد تا فیض بگیری و راحت شوی از اندوهی که جانت را می‌کاود، تا اشک بریزی و سبک شوی، سبک شوی و اشک بریزی و بعد به پرواز درآیی.

این کتاب دربرگیرنده دعاهایی است که از امام چهارم ما حضرت سجاد (ع) باقی مانده و حالا به‌دست ما رسیده است؛ مایی که دنیایمان بزرگ‌تر شده و هر روز بزرگ‌تر می‌شود و گاهی نورهای چراغ‌های شهر نمی‌گذارد زیبایی نور ستاره‌ها را ببینیم و زلالی سکوت را بشنویم.

صحیفه سجادیه، می‌تواند پیشنهادی باشد برای خواندن در همه روزها و شب‌هایی که پشت سر هم می‌آیند و می‌روند. پیشنهادی که این روزها (ماه شعبان) البته خواندن آن بیشتر می‌چسبد، خواندن دعاهایی که زیبایی‌آن آدم را مبهوت و همراه کلماتی می‌کند که قدرت عجیبی دارند برای سبک کردن بار آدم. «ماییم آن درماندگان که اجابتشان را واجب ساخته‌ای و ماییم آن گرفتاران رنج که رفع گرفتاری را به ایشان وعده داده‌ای. و مناسب‌ترین چیزها به مقتضای حیثیت تو و سزاوارترین کارها برای تو در آیین عظمتت، رحمت آوردن بر کسی است که از تو طلب رحمت کند، و فریادرسی که از تو فریادرسی خواهد.»