در انتظار او

 نه تنها جامعه اسلامی بلکه جامعه‌های یهود و نصاری نیز منتظر آمدن این عدل گستر جهان هستند. با مراجعه به کتاب‌های عهد عتیق و عهد جدید این حقیقت روشن می‌شود. چنان‌که در عهد عتیق، مزامیر داوود، در مزمور 96 و 97 و کتاب دانیال نبی در باب 12 و در عهد جدید: انجیل متی در باب 24، انجیل مرقوس در باب 13 و انجیل لوقا در باب 21 (به نقل از موعودی که جهان در انتظار اوست)‌ بصراحت به این انتظار در باب آمدن یک منجی عدل‌گستر اشاره شده است.

در این مورد، پیامبر گرامی(ص)‌ نیز گفتاری دارد که محدثان اسلامی آن را نقل کرده‌اند و در کتاب (صحیح ابی‌داوود، ج 2، ص 207 و نورالابصار، باب 2، ص 154)‌، نیز نقل شده است که ایشان می‌فرماید: «اگر از روزگار،‌‌ بجز یک روز باقی نماند، همانا خداوند مردی از خاندان من بر می‌انگیزد تا جهان را پر از عدل و داد کند، چنان‌که پر از ستم گردیده است.»

با اندکی تامل و تحقیق درخواهیم یافت که اعتقاد به چنین مصلحی مورد اتفاق صاحبان شرایع آسمانی است و نیز روایات فراوانی درباره مهدی موعود، در کتاب‌های صحاح و مسانید اهل سنت وارد شده است و محدثان و محققان اسلامی از فریقین (شیعه و سنی)‌ درباره آن حضرت، کتاب‌های فراوانی از جمله «البیان فی اخبار صاحب‌الزمان، اثر محمدبن یوسف ابن الکنجی شافعی، المهدی و المهدویه، اثر احمد امین مصری و ...»، به رشته تحریر درآورده‌اند.

مجموعه این روایات، خصوصیات و نشانه‌های او را به گونه‌ای معین کرده که درست بر فرزند بلافصل امام حسن عسکری(ع)‌، یازدهمین پیشوای شیعه، تطبیق می‌نماید. براساس این روایات، آن حضرت همنام پیامبر گرامی و دوازدهمین پیشوای شیعه و از نوادگان حسین‌بن علی(ع)‌ است. آری، نام او مهدی نهاده شد و درست در نیمه شعبان‌المبارک سال 255 هجری، در حالی که پدر 24 سال داشت، قدم به این جهان خاکی نهاد.

پدر بزرگوارش در حالی‌که او فقط 5 سال داشت، به سال 260 هجری، بر اثر مسمومیت به شهادت رسید و به جهت کوته‌دلی و کوته‌فکری مردم آن زمان تدبیر حضرت حق‌تعالی بر آن شد که ایشان از نظرها مخفی بمانند و از سال 260 هجری تا 330 هجری غیبت صغری و از آن زمان تاکنون در غیبت کبری به سر می‌برند.

مهدی(عج)‌ در قرآن

در قرآن کریم هم آیات بسیاری درباره حضرت قائم (عج)‌ آمده است که فقط در این مجال می‌توان به چند نمونه آن اشاره کرد: «یادگار خدا برای شما بهتر است، اگر مومن باشید.» (هود  86)‌ امام باقر(ع)‌ فرمودند: نخستین گفتار در هنگام ظهور همین عبارت است  اینان حزب خدایند و براستی که حزب خدا، رستگارانند. (مجادله  22)‌ حضرت پیامبر(ص)‌ فرمودند: «خوشا به آنان که در غیبت مهدی(عج)‌ صبور هستند و نیز خوشا به آنان که بر محبت او باقی هستند. اینان کسانی هستند که خدا در کتاب خود درباره ایشان آیه 22  سوره مجادله را فرموده است.» (و همه اهل کتاب قبل از مرگ به او ایمان می‌آورند و او در قیامت گواه آنان است. (نساء  159)‌ امام باقر(ع)‌ درخصوص این آیه فرمودند: عیسی(ع)‌ قبل از قیامت به زمین می‌آید و پشت سر مهدی نماز می‌گزارد و پیروان همه ادیان نیز، به سبب ایمان مسیح(ع)‌ به مهدی(عج)‌ ایمان می‌آورند.» آیا کیست که دعای درمانده و مضطر را اجابت کند و اندوه را دور سازد و شما را جانشینان روی زمین قرار دهد. (نمل  62)‌ امام باقر(ع)‌ در تفسیر این‌ آیه فرمودند: «این آیه درباره قائم آل‌محمد(عج)‌ است، آن‌گاه که خروج کند، در کنار مقام ابراهیم نماز می‌گزارد و به درگاه الهی تضرع می‌کند.

اما درباب عمر طولانی حضرت مهدی(عج)‌، لازم به گفتن است که چنین عمر طولانی، نه با علم و دانش ناسازگار است و نه با منطق و وحی.

آنچه مهم است، آن است که خداوندی که انسان را از خاک آفرید و قدرت بر خلق داشت، آیا قدرت بر مدت عمر ندارد؟ و خداوندی که بر هر کاری قادر و تواناست و انسان را از نیستی به هستی رسانید، آیا قدرت بر ادامه هستی او ندارد؟! با تامل در موارد مطرح شده و دقت در آیاتی همچون آیات 14 - 12 سوره مومنون، آیه 14 سوره عنکبوت و ... درخواهیم یافت که مشیت و تدبیر حضرت دوست بالاتر از همه تدبیرهاست و هر آنچه را که اراده نماید، انجام خواهد شد.

چنانچه این امر یعنی طولانی بودن حیات آدمی در گذشته هم بکرات اتفاق افتاده است چنانچه حضرت آدم 930 سال عمر کرد و حضرت نوح به نقل از مسعودی در کتاب «اثبات الوصیه» به مدت 280 سال عمر می‌کند.

حضرت عیسی(ع)‌ تا زمان ظهور حضرت مهدی(عج)‌ زنده است و حضرت الیاس و حضرت خضر و لقمان حکیم و ... از این‌گونه هستند. آری، بنا به مشیت حضرت حق امام مهدی(عج)‌ زنده و حاضر هستند و از دیدگان ما غایب، در پایان این چکیده چشم به آینده دوخته، دست به آسمان برده و زیر لب زمزمه می‌کنیم، اللهم عجل لولیک الفرج.

مهدی‌جان؛

رواق منظر چشم من آ‌شیانه توست
کرم نما و فرود‌آ که خانه، خانه توست

مهدی مسکنی