مرفهین نیز دچارمشکل‌اند

 شروع قصه از سرقتی ساده است که با ورود زنی به تهران آغاز می‌شود. این شتاب حرکتی به مرور تبدیل به دامنه‌ای گسترده‌ می‌شود. دامنه‌ای که هرچه به پیش می‌رود عمقش، عمیق‌تر می‌گردد. یافتن مردی با نام احمدرضا توسط همسرش قصه اولیه این ماجراست. احمدرضایی که گویا کلاهبرداری کرده و با خیانت در امانت شخصی به نام شایسته متواری گشته. احمدرضا و همسرش بهانه اولیه ماجرای سیروس مقدم هستند و این کارگردان خوش‌نام، از این پله نخست راهی مسیری سخت می‌گردد. مسیری در زندگی چند خانواده که گرچه به دور از هم هستند اما «احمدرضا» عامل اتصال آنهاست. همه نگرانی‌ها و اهداف داستان از همین مقطع ساده شروع می‌شود. مقطعی که خانواده شایسته معرفی می‌شود یا خانواده دختری که به واسطه برخی ناهنجاری‌ها از همه چیز و همه کس شاکی است. مقدم انواع داستان‌ها را در داخل ظرف رستگاران قرار می‌دهد و با یک روند تصاعدی به سرعت حرف‌ها و مطالب اصلی را بیان می‌کند. این کلام‌ها که در داستان رد و بدل می‌شود و بعضا از نگاه منتقدان ربط‌های غیرضرور است، بسیار بجا به کار رفته. حضور انواع خانواده‌ها در سبک‌ها و سلایق گوناگون و طبقه‌بندی‌های مختلف اتفاقی خاص در این سریال است. اگرچه خانواده‌های مرفه در کنار خانواده‌های کم‌درآمد معرفی می‌شوند اما این در مقام قیاس نیست بلکه کارگردان به دنبال آن است که مشکلات گوناگونی را از دریچه‌ها و نقاط مختلف رصد کند. مرفه‌ها نیز دارای مشکل‌اند و شایسته که ظاهرا از خانواده‌ای اشراف‌زاده می‌باشد از همه آدم‌های این سریال گرفتارتر است. غرور کاذب، فخرفروشی و عدم احترام به آدم‌ها بزرگ‌ترین مشکل اوست. مقدم با به تصویر کشیدن «کاوه» از او شخصیتی خاص را پدید می‌آورد که حاصل ذهنیت غلط پرویز شایسته و فلور است. کاوه در بحران و حس انتقام‌جویی به سر می‌برد که حاصل خانواده‌ای اشراف‌زاده است. فخر اشرافی در کنار حرص‌‌و‌طمع، آنان را از رستگاری دور کرده و از آنان شخصیتی با ظاهری آراسته و درونی سیاه پدید آورده. چنین روایتی گرچه ظاهری عادی دارد اما عمقی پرمعنا در خود قرار داده. شاخه انتخابی مقدم با پدید آمدن احمدرضا و همسرش برگ‌هایی از شایسته و کاوه و دیگران ایجاد کرده است.

مریم احمدی