ممفیس را دوباره می‌سازیم

جام ملت‌های آسیا از 15 مردادماه در چین برگزار می‌شود و حامد حدادی بعد از سپری کردن «سامر لیگ» چمدانش را در آمریکا برای همراهی هم‌تیمی‌هایش در ایران می‌بندد. مسابقات لیگ تابستانی بسکتبال آمریکا از شنبه گذشته با شرکت 22 تیم آغاز شد. شهر لاس‌وگاس ایالت نوادا میزبان 22 تیم شرکت‌کننده در رقابت‌های 2009 است که تا 19 جولای (28 تیر ماه) در سالن‌های «کاکس پاویلیون» و «توماس اند ماک سنتر» رقابت خود را با یکدیگر ادامه می‌دهند. حامد حدادی نیز با هم‌تیمی‌هایش در آنجا به سر می‌برد تا از فرصت دوباره‌ای که بعد ازNBA به دست آورده است استفاده کند. تیم‌های شیکاگو بولز، کلیولند کاوالیرز، دالاس ماوریکس، دنور ناگتس، دیترویت پیستونز، گلدن استیت واریرز، هوستون راکتس، لس‌آنجلس کلیپرز، لس‌آنجلس لیکرز، ممفیس گریزلیز، میلواکی باکس، مینه‌سوتا تیمبر ولوز، منتخب لیگD ، نیواورلئان، نیویورک نیکس، اوکلاهاماسیتی، فینیکس سانز، پورتلند تریل، ساکرامنتو کینگز، سن‌آنتونیو اسپرز، تورنتو راپتورز و واشنگتن ویزاردز برگزارکنندگان رقابت‌های امسال لیگ تابستانی بسکتبال آمریکا هستند. مسابقاتی که حامد حدادی نیز باید در آن حضوری موثر داشته باشد تا بتواند نظر مساعد لیونل هالینز، سرمربی تیم بسکتبال ممفیس گریزلیز را برای همراهی این تیم در فصل آتی رقابت‌هایNBA جلب کند. این مربی می‌خواهد در جریان این بازی‌ها کارهای جدیدی به تیمش اضافه کند. ممفیس در فصل گذشته نتوانست بهPLAY OFF صعود کند و حدادی، جوانی بیش از حد تیم را عامل نتیجه نگرفتن آن قلمداد کرده است.

ممفیس بعد از جابه‌جایی هالینز که جایگزین لاوارونی در این تیم شد فرصت زیادی برای بازسازی و تطبیق با روش‌های هالینز پیدا نکرده بود، اما لیگ تابستانی می‌تواند این فرصت‌ها را ایجاد کند. آنها در جریان بازی‌های تابستانی آمریکا به مرور شیوه‌ها و تاکتیک‌های تدافعی خواهند پرداخت. لیونل هالینز می‌گوید: رقابت‌های لیگ تابستانی فرصتی خواهد بود تا ما روی تاکتیک‌های تدافعی کار کنیم. جا افتادن بازیکنان جوان برای ارائه بازی‌های تدافعی بیش از آموزش آنها جهت پیاده کردن روش‌های تهاجمی زمان می‌برد. به همین دلیل در لیگ تابستانی روی اصول دفاعی تاکید بیشتری خواهیم داشت.

لیگ بسکتبال در پاییز

لیگ برتر بسکتبال باشگاه‌های ایران پاییز برگزار می‌شود، چون در ماه‌های آینده تیم ملی درگیر بازی‌های جام ملت‌ها در چین می‌شود بعد از آن بازی‌های کشورهای اسلامی را داریم و اگر یک ماه رمضان را هم این وسط اضافه کنیم باز هم در بهترین حالت ممکن لیگ برتر در آبان ماه برگزار می‌شود مگر این که مسوولان فکر و نظر دیگری داشته باشند. سال قبل هم اوضاع به همین منوال بود. یعنی آنقدر درگیر برنامه‌های قاره‌نوردی تیم ملی قبل از المپیک شده بودیم که کار در داخل برای بسیاری از تیم‌ها سخت شد. امسال نیز وضعیت بیشتر تیم‌های لیگ برتر بسکتبال تا به اینجا سخت و بغرنج است. تیم‌های خصوصی از عدم حمایت مالی و تبلیغاتی فریادشان بلند است و تیم‌های دولتی منتظرند تا پیام تامین منابع مالی از طبقات بالاتر صادر شود. فراموش نکنیم برخی فرمان‌ها پس از بسته شدن تیم‌های فوتبال در کشورمان اجرا می‌شود مثلا اگر بعضی از این تیم‌ها چنانچه نتوانند بودجه مربوط به فوتبال را تامین کنند در ورزش‌های دیگر ازجمله بسکتبال را تخته می‌کنند! این در حالی است که برخی از مسوولان فدراسیون بسکتبال تنها از این که تعدادی از تیم‌ها اعلام آمادگی کرده‌اند، مسرور هستند. بسکتبال ایران در دوره‌های گذشته سرمایه‌گذاری مطلوبی را از سوی تیم‌های دولتی و خصوصی شاهد بوده که بیشتر موفقیت‌های امروز، ریشه در فعالیت‌های خوب باشگاهی در گذشته نه‌چندان دور دارد با این حال شرایط تیم‌ها هر سال نگرانی‌های تازه‌ای به بار می‌رود. اگر تدبیر اصولی در این رابطه اندیشیده نشود، دستاوردهای بزرگ بسکتبال که با تلاش سراسری مربیان، بازیکنان و تیم‌ها حاصل شده، در آینده نزدیک زیر سوال می‌رود. برای فصل جدید لیگ برتر اخبار حکایت از کاهش سرمایه‌گذاری تیم‌ها می‌دهد. امروزه در لیگ‌های دنیا مسائل کمی و تعداد شرکت‌کنندگان اصلا ملاک نیست بلکه کشورهای صاحب لیگ پویا، کیفیت تیم‌ها و قدرت اجرایی در برگزاری بهتر بازی‌ها را ملاک توجه قرار می‌دهند. در لیگ گذشته ما تیم‌هایی که هنوز به بازیکنانشان بدهکار هستند کم نبودند. در لیگ ما هنوز تیم‌هایی هستند که در نیمه راه بازی‌ها را رها می‌کنند. ما با این مشکلات ابتدایی که نظیرش را در هیچ جای دنیا نمی‌توان یافت روبه‌رو هستیم. در چنین شرایطی وضع قوانین و مقرراتی دست و پاگیر می‌تواند روند تیم‌داری و به حرکت افتادن روان چرخ‌های لیگ را مختل سازد که مسوولان امر باید به این نکته توجه داشته باشند. بنابراین لیگ برتر باید بیش از آن که این روزها می‌شنویم و دوره‌های گذشته درباره برخی عوامل بازدارنده و منع‌کننده‌اش مسائلی دیدیم، پرجاذبه باشد و به محلی برای سنگ‌اندازی در کار این و آن مبدل نشود.

ترک عادت‌های خوب

تا همین چند سال پیش یک سری عادت‌های خوب در بسکتبال ایجاد شد، اما به مرور که شاید مهم‌ترین دلیلش دسته‌بندی خودی و غیرخودی باشد، از عادت‌های خوب تا حدود زیادی فاصله گرفتیم. عادت کرده بودیم برای هر رویدادی به اندازه و وسعت همان رویداد فکر کنیم و تصمیم بگیریم. مثلا در همان سال‌ها به جایگاه بسکتبالمان در آسیا حساس شده بودیم، اما چند دوره بعد این حساسیت را به اثبات تبدیل کردیم. حالا با این سوال‌ها روبه‌رو هستیم. ما جایگاه خودمان را در بسکتبال جهان نمی‌شناسیم یا جایگاه بسکتبال ما در جهان پانزدهم در جوانان یا بیست و یکم دانشجویان است؟ ظرفیت بسکتبال ایران همین اندازه است یا ظرفیت فنی انتخاب‌ها در کادر فنی تیم‌ها حرف و بحث دارد؟ چرا وقتی می‌بازیم یا جایگاه خودمان را نمی‌یابیم، ظرفیت‌های فنی بسکتبالمان را با ظرفیت‌های دانش فنی موجود در راس تیم‌ها تطبیق می‌دهیم. بعد به دنبال یک جمله می‌رویم؛ «بسکتبال ما همین است که هست!» این حرف تکراری شده است. بسکتبال ایران کم‌کم به روش‌های منسوخ عادت می‌کند. آزموده را آزمودن خطاست. این روش در دنیای حرفه‌ای امروز جایی ندارد. 6 سال پیش وقتی جوانان ایران به تسالونیکای یونان می‌رفت تا بازی‌های جهانی را برای اولین بار تجربه کند مهران شاهین‌طبع چمدانش را بست تا به عنوان سرمربی آینده تیم جوانان میدان جهانی را از نزدیک مشاهده کند و پس از بازگشت تیم جوانان را برای عرصه آسیایی مهیا سازد. شاهین‌طبع با همان تجربیات، قهرمانی آسیا را جشن گرفت. از این کارهای خوب کم دیده‌ایم، اما هر وقت دیدیم نتیجه‌اش برای بسکتبال ایران خوب تمام شد. امروز دایره استفاده از تفکرات و نظرها کمتر و کمتر می‌شود و به نظر می‌رسد طیف خاصی در پی محدود کردن نظرها حتی مخالف، به وجود آمده است.

بیشترین لطمه را در روزهای گذشته تیم‌های جوانان و دانشجویان در بازی‌های جهانی خوردند چون تفکر محدودگرایی، در ابعاد وسیع‌تر جایی که به اندیشه‌های مستعدتر نیازمند است، خودنمایی می‌کند والا نتیجه‌گیری با تیم‌های ملی در رقابت‌های آسیا کار دشواری نیست آن هم با نفراتی که امروز در اختیار داریم. بازیکنانی که با مربیان باشگاه‌ها، سرمایه‌گذاری تیم‌ها در گذشته و سمت و سو دادن فدراسیون در بالاترین سطح خود قرار دارند. بنابراین از این پس بحث انتخاب افرادی که قرار است به عنوان نفر اول در تیم‌های جهانی ما حرف بزنند مهم جلوه می‌کند و پیش از آن نیز باید تفکرات سازنده و امتحان پس داده در بسکتبال را مدنظر داشت؛ مساله‌ای که اگر با آن اصولی برخورد نشود بسکتبال را با یک بحران روبه‌رو می‌کند. بنابراین بهتر است مدیریت حذف افراد و افکار را کنار بگذاریم.

محمد رضاپور