آیا سگها سخن می‌گویند؟

در سال 1912 میلادی، هری مایلز جانسون از محققان دانشگاه جان هاپکینز با صراحت اعلام کرد که حیوانات نمی‌توانند همانند انسان‌ها صحبت کنند. به عبارت دیگر او بر این باور بود که سخن‌گفتن سگ‌های دست‌آموز و خانگی به نوعی شبیه‌سازی آواهای صوتی است که تخیلات شنونده را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. در این که سگ‌ها می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، تردیدی نیست؛ اما آنچه از آن صحبت می‌شود، متفاوت است. سگ‌ها احساسات و عواطف خود را از طریق اصوات به یکدیگر منتقل می‌کنند و برای این کار حتی آهنگ صدای خود را نیز تغییر می‌دهند. سگ‌ها در برابر شنیدن اصوات مختلف بسیار حساس هستند و می‌توانند از انسان‌ها تقلید کنند. مهارت‌های آوایی و صوتی بعضی از سگ‌ها و گربه‌ها نشان می‌دهد که ممکن است این موجودات از مهارت تقلید انتخابی آهنگ صدا برخوردار باشند. در حقیقت وقتی فردی می‌بیند که یک سگ صدایی شبیه به یک عبارت یا واژه‌ را ادا می‌کند، آن عبارت را تکرار می‌کند، در مقابل سگ بار دیگر آن کلمه را ادا می‌کند و در مقابل واکنشی را به عنوان پاداش از فرد مقابل دریافت می‌کند.

سگ‌ها از توانایی محدودی در تقلید صدا برخوردار هستند و این اصوات اغلب در نتیجه دریافت یک نوع پاداش انتخابی یا یک پاداش اجتماعی در ذهن آنها نقش می‌بندد؛ یعنی آن سگ هیچ‌گاه متوجه مفهوم آنچه بر زبان آورده است، نخواهد شد. معمولا حیوانات برای ادات کلمات، لب‌ها و زبان خود را حرکت نمی‌دهند و به همین علت در تلفظ کلمات با مشکل مواجه می‌شوند. اگرچه سگ‌ها نمی‌توانند همانند انسان‌ها صحبت کنند؛ اما حرکات اشاره افراد، طرز ایستادن یا قرار گرفتن آنها و همچنین جهت نگاه آنها را بدقت دنبال می‌کنند و از حس لامسه خود برای یافتن غذا استفاده می‌کنند. آنها وقتی که برای گرفتن جایزه از مربی خود به اطلاعات بیشتری نیاز داشته باشند، به او خیره می‌شوند.

جالب است بدانید که سگ‌ها معنی بسیاری از لغات را بخوبی متوجه شده و می‌آموزند. آنها با برقراری ارتباط بین اسم‌های ناشناخته و اجسام ناشناخته می‌توانند اجسامی را که قبلا نام آنها را آموزش دیده‌اند، براحتی بیابند. این گروه از حیوانات از توانایی خوبی در آموزش و یادگیری برخوردارند و حتی پس از گذشت چند ماه آنچه را که آموزش دیده‌اند، بخوبی به خاطر می‌آورند. این در حالی است که پیش از این تصور می‌شد تنها انسان‌های امروزی و انسان‌های نخستین که قادر به تکلم بودند، می‌توانند از توانایی‌های ذهنی خود برای یادگیری و ایجاد ارتباط با همنوعان خود استفاده کنند.