رویای بازیگر شدن مکزیکی

قصه

مکزیکوسیتی یک شهر شلوغ و پر رفت و آمد است. با شروع کار و فعالیت در ساعات اولیه صبح، میلیون‌ها نفر از خانه راهی محل کار می‌شوند. بسیاری از اهالی شهر، مسافرینی هستند که از شهرهای مختلف کشور مکزیک راهی پایتخت شده‌اند. اما این بار پایتخت قرار است میزبان یک سری مسافر خاص باشد. آنخاندرو ماتیوس (با بازی خولیو براکو)‌ یکی از تهیه‌کنندگان سرشناس صنعت سینمای کشور است که همه با نام و فیلم‌های او آشنایی دارند. وی تعدادی فیلم سینمایی تهیه کرده که همگی از جمله کارهای موفق و پرفروش سینمایی در داخل کشور بوده‌اند. با آن که نقش‌های اصلی فیلم‌های او را همیشه بازیگران سرشناس و مشهور کشور بازی کرده‌اند، ولی او با هر فیلم جدید خود یکی دو چهره تازه را نیز به سینما معرفی می‌کند. این چهره‌های تازه به مدد موفقیت خوب مالی این فیلم‌ها، خیلی زود تبدیل به بازیگرانی معروف می‌شوند. به همین دلیل رسانه‌های گروهی به ماتیوس لقب کاشف استعدادهای تازه را داده‌اند و مردم عادی و دوستداران سینما هم وی را با همین لقب می‌شناسند. دقیقا به همین دلیل است که زمانی که ماتیوس پرونده جدید فیلمسازی‌اش را به صورت رسمی اعلام می‌کند. ولوله و جوش و خروش تازه‌ای در بین جماعت سینمارو و دوستداران فیلم‌های سینمایی به وجود می‌‌آید.

ماتیوس قصد تولید یک فیلم پرسروصدا و پرخرج را دارد و برای اولین بار می‌خواهد از وجود چند بازیگر تازه‌وارد برای نقش‌های اصلی آن استفاده کند. این بار او هیچ بازیگر قدیمی و مشهوری را در فیلم جدید خود نخواهد داشت و همین نکته، خیلی سریع توجه عمومی را به خودش جلب می‌کند. ماتیوس با انتشار یک آگهی در نشریات سینمایی از کسانی که دوستدار بازی در فیلم‌‌های سینمایی هستند و فکر می‌کنند که استعداد بازیگری هم دارند، دعوت به همکاری می‌کند. خیلی زود آدم‌های مختلفی (در سنین مختلف)‌ از سراسر کشور راهی مکزیکوسیتی می‌شوند. رویای همه آنان بازیگر شدن است و می‌خواهند از جمله کسانی باشند که برای بازی در فیلم جدید ماتیوس انتخاب می‌شوند. در این بین، دوربین فیلم بر روی چهار زن متفاوت فوکوس می‌کند که از چهار شهر مختلف مکزیک راهی پایتخت می‌شوند. سن و سال آنها از یکدیگر متفاوت است و دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به جامعه و سینما دارند. ولی هدف همه آنها یکی است و می‌خواهند بازیگر شوند. آنها هنگام ورود به پایتخت و حضور در محلی که از علاقه‌مندان تست گریم گرفته می‌شود، خودشان را در بین جمعیت انبوهی می‌بینند که رویای بازیگر شدن را در سر دارند. آشنایی و دوستی این چهار زن با یکدیگر و تلاش آنها برای کسب نقش مورد نظر، خط اصلی قصه فیلم را تشکیل می‌دهد، در همین حال، ایوا گالاردو (با بازی پاتریشیا لاکا)‌ که یکی از مشهورترین بازیگران معاصر سینمای کشور است، خواهان نقش اصلی فیلم ماتیوس است و این نقش را حق طبیعی خودش می‌داند. او بازیگر نقش اصلی چند فیلم این تهیه‌کننده بوده و رسانه‌های گروهی مدت‌ها قبل اخبار مربوط به نامزدی آنها را ــ که بعدا به هم خورده است ــ در صدر اخبار هنری خود داشته‌اند. تماس او با ماتیوس برای گرفتن این نقش بی‌فایده است. حالا او باید با چهار رقیب تازه وارد خویش ــ که سفر پرهیجان خود برای رسیدن به قله شهرت را شروع کرده‌اند ــ مبارزه و رقابت سختی کند، رقابتی که لحظات کمدی و بانمک فیلم را تشکیل می‌دهد.

نقد

فیلم که با نام «جاده شهرت» جلوی دوربین رفت، نگاهی طنزآمیز به صنعت سینما و وضعیت فیلم‌سازی در کشور مکزیک دارد، کشوری که بیشترین تعداد فیلم را در بین کشورهای آمریکای مرکزی (و حتی آمریکای جنوبی)‌ تولید می‌کند. تماشاگران غیرمکزیکی سینمای این کشور را بیش از هر چیز به واسطه فیلم‌های سینمایی سیاسی و اجتماعی (که از بین آنها می‌توان به فیلم موفق «جنایات پدر آمارو» با بازی گائل گارسیا برنال اشاره کرد)‌ می‌شناسند. این فیلم‌ها با لحنی تند ــ و حتی تلخ ــ به انتقاد از نارسایی‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در مکزیک می‌پردازند. به همین دلیل شاید تماشای یک فیلم کمدی که لحنی شاد و اسلب استیکی دارد، کمی باعث تعجب شود، اما برای تماشاگران داخلی، چنین چیزی جای تعجب ندارد. همین چند ماه قبل بود که کمدی ورزشی «رودو و سورسی» با بازی برنال و دیه‌گو لونا صدها هزار تماشاچی را راهی سالن‌های نمایش کرد و تبدیل به یکی از موفق‌ترین آثار سینمایی سال شد. این مساله حکایت از آن می‌کند که صنعت سینمای مکزیک یک سنت قوی کمدی‌سازی دارد که برای بینندگان خارجی کمی ناشناخته است.

آیسا لوپز، کارگردان فیلم ــ که تازه چند سالی است فعالیت‌های فیلمسازی‌اش را شروع کرده و در این مدت، موفقیت‌های زیادی به دست آورده است ــ می‌گوید: مردم مکزیک به دو چیز خیلی علاقه‌مند هستند؛ فوتبال و سینما. خود او اذعان می‌کند آنها فوتبال را خیلی بیشتر از سینما دوست دارند؛ ولی فیلم و سینما هم یک جورهایی در خون و رگ آنهاست. وی با آن که نسبت به برخی جنبه‌های دنیای سینما، نگاهی انتقادی دارد؛ ولی این انتقادها را در فیلمش با بازی شیرین و کمدی مطرح کرده تا باعث آزردگی خاطر همکاران و دوستانش نشود. منتقدان مکزیکی که فیلم را پسندیده‌اند، می‌گویند: برای مردم عادی جذاب است که با تماشای یک فیلم سینمایی، سری هم به دنیای پشت دوربین فیلمبرداری بزنند و ببینند در آن سوی دوربین و در پشت آن چه خبر است. با آن که خط اصلی قصه فیلم درباره دنیای سینما و بازیگر شدن است؛ ولی در دل این قصه بسیاری از مسائل و مشکلاتی که جامعه برزیل با آن درگیر است، در آن به نمایش درآمده و مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.

کیکاووس زیاری