راه روشن هدایت

تو را می‌ستاییم که معجزه خدایی و قرآن با روایت آفرینش عیسی (ع)‌ و حکم نبوتش در گهواره، حجت امامت تو را بیان کرد.

تو را می‌ستاییم که گستره زمانه‌ات کوچک‌تر از آن بود و تنگ‌تر، تا گستردگی جلالت و کراماتت را ادراک کند.

تو را می‌ستاییم که بزرگان روزگارت به راستی تو را «زاهد، عالم، جواد، مرتضی، قانع، کبیرالقدر و عظیم‌الشان و...» می‌دانستند.

تو را می‌ستاییم که جوهره‌ات، سری از اسرار نبوی (ص)‌ است، رازی که خداوند در وجود مادر پاکیزه‌ات (س)‌ به ودیعت نهاده.

تو را می‌ستاییم که نور هستی و جهان با اشراق و بی‌دریغی تابش‌ات روشن می‌شود؛ هستی به خاطر تو، پدران و فرزندان هستی یافت.

تو را می‌ستاییم که از نوادر ایامی. از آنان که مناقب شان زیبا و کرامات شان بزرگ است.

تو را می‌ستاییم که خداوند به وسیله تو، با تو و از راه روشن هدایت تو شناخته می‌شود. هر که بر آن است خدا را بشناسد از شما خاندان نبوی (ص)‌ می‌آغازد ؛ آغاز معرفتی که پایانیش نیست.

تو را می‌ستاییم که به فرموده پدر بزرگوارت امام رئوف علی بن موسی (ع)‌ مبارک‌ترین کسی هستی که اسلام به خویش دیده است.

تو را می‌ستاییم که امام مایی که فرزند امام مایی که پدر امام مایی که جد مهدی(عج)‌ مایی، او که سرانجام نور خدا را بر زمینیان می‌‌تاباند حتی اگر مشرکان نخواهند و با تلاش از آن، جلوگیری کنند. تو را می‌ستاییم.

* بحارالانوار، ج 50، صفحه 108

علی مظاهری