بازی تکراری و دیگر هیچ

در حقیقت هر چه بود امتیازهای مثبت کوتاه‌مدت در نوع و سبک و سیاق بازی منطقی و رو به جلوی سرخ‌ها در اواخر لیگ پنجم و لیگ ششم بود که البته این راهبرد نیز منهای بازی زیبا و تماشاگرپسند، قهرمانی پرسپولیسی‌ها را به دنبال نداشت تا همه چیز هم تنها به بایگانی ذهن‌ها سپرده شود، آنچنان که امروز سرخ‌ها مقدم مصطفی دنیزلی را چشم بسته گرامی می‌دارند و اما و اگر و انقلتی در کار نمی‌آورند، اما براستی در شرایطی که مربیانی چون تاپ مولر در بلندمدت می‌توانند روی کیفیت بازی تیم تاثیرگذار شده و تیم را چند گام به جلو هدایت کنند، کادر مدیریتی پرسپولیس با چه استنادی می‌خواهد این مربی آلمانی را با قیمتی گزاف به مجموعه تیمی خود اضافه کند.

حسابی سرانگشتی با احتساب مربیانی که به همراه مولر به تهران خواهند آمد و به علاوه هزینه اقامت در تهران و دیگر مسائل جنبی، رقمی 5/1 میلیارد تومانی را روی میز باشگاه می‌گذارد و این در شرایطی است که پرسپولیس تا همین‌جا نیز از بابت قراردادهای قبلی کلی بدهکار است و مارکوی برزیلی (دستیار قطبی) نیز بتازگی شکایتی را در این زمینه به فیفا برده که اصولا با توجه به تکرار این موضوع در گذشته، چشم‌انداز این کار برای پرسپولیس بسیار منفی خواهد بود. البته طلب نلو وینگادا نیز در جای خود هنوز مفتوح است و معلوم نیست سرخ‌ها با این اوضاع و احوال چگونه می‌خواهند پشت سر هم برای خود مسوولیت ایجاد کرده و خرج بتراشند.

اشتباه نشود، هیچ‌کس منکر حضور مربیان با دانش و شناخته شده‌ای چون تاپ مولر و... نیست، اما حرف این است که رویکرد در این مساله باید کاملا روشن باشد و صرف مانور روی نام‌ها، پرسپولیس را دچار آشفته‌بازار نکند. تاپ مولر خوب است، ولی به شرطی که حداقل برای 2 فصل در ایران بماند و بتواند تمام و کمال افکار و ایده‌هایش را در پرسپولیس پیاده کند، چه در غیر این صورت تنها در سطح، نه در عمق مانور خواهیم کرد و در فردای روزگار نیز با چند نتیجه غیر مقبول، تاپ مولر را از اوج به زمین خواهیم زد تا این وسط تنها 5/1 میلیارد ناقابل از کیسه پرسپولیس پریده باشد، آن هم از صندوق ارزی ورزش کشور، ساده و بی دردسر!

جالب این‌که کمتر از 40 روز دیگر لیگ جدید فوتبال آغاز خواهد شد و سرخ‌ها اندر خم انتخاب مربی بد جوری اسیر شده‌اند تا در این رهگذر، چشم‌انداز مثبت و روشنی پیش روی سرخ‌ها قرار نداشته باشد.

حجت‌الله اکبرآبادی