بهاره صفوی
سیب از صفر تا صد
پـنـجـشـنبه است. به دکه روزنامهفروشی میروید یا سرچهارراه یک نسخه روزنامه میخرید. روزنامه را که ورق میزنید، روزنامه کوچک دیگری از لای ورقهای آن روی پاهایتان میافتد. این روزنامه کوچک چیزی نیست جز ضمیمه علمی ــ پزشکی روزنامه جامجم «سیب» که امروز صدمین شماره آن را ورق میزنید.
واقعیت این است که در عالم اعداد 99 و 100 چندان تفاوتی با یکدیگر ندارند. 100 و 90 همانقدر با هم متفاوت هستند که 30 و 40 یا 60 و 70، اما انتخاب 100 و اعدادی گرد و به قول فرنگیها رند، از این نظر مهم است که به ما امکان توقف و مرور گذشته و تدوین افق آینده را میدهد. انتخاب این مقاطع به هر نحو میتواند دستاوردهای خوبی داشته باشد و به ما بفهماند که کجا ایستادهایم، از کجا آمدهایم و رو به کجا داریم.
100 شماره و به عبارتی 100 هفته از علم و دنیای اختراعات و اکتشافات مختلف در این حوزه نوشتیم و سعی کردیم آنگونه که شما میخواهید از پزشکی و پیشرفتهای پیشروی محققان و دانشمندان در این عرصه بگوییم. با هم گام به گام پیش رفتیم و با هم بیشتر یاد گرفتیم. راضی هستیم؛ اما همچنان مشتاق، مشتاق همدلی، همکاری، راهنمایی و یادگیری امروز بیشتر از دیروز و فردا بیشتر از هر وقت دیگر.
در این مجال دوستان و همکاران بسیاری یافتیم و از راهنماییهای بسیاری بهره بردیم و تلاش کردیم از انتقادها برنیاشوبیم و یاد گرفتیم به آینده امیدوار باشیم.
دوستان بسیاری در این 100 شماره یاریگر سیب بودهاند که بیلطف و همت تکتک آنها سیب نه به دنیا میآمد و نه به بالندگی میرسید. جا دارد همینجا از همه این بزرگواران تشکر کنم و تلاششان را ارج نهم.
اکنون با تجربه این 100 شماره، آینده را در پیشرو داریم، آیندهای که مطمئنا با راهنماییهای شما بهتر و روشنتر خواهد بود.
گفت و گو
