ادیسون و عکاسی

 این عکاس خوش ذوق به ماهیت حرکت، خیلی علاقه داشت و آزمایش‌هایی روی حرکت‌های انسان و حیوان انجام داد. او عکس‌هایی به هنگام دویدن اسب‌ها گرفت. این عکس‌ها درست از پاهای اسب در حال دویدن گرفته شد. به این ترتیب، عکاسی از اجسام و موجوداتی که دارای حرکت بودند، آغاز شد. این عکاس موفق به ساخت دوربینی شدکه تقریبا یک دوهزارم ثانیه باز و بسته می‌شد و به کمک دوازده دوربین عکاسی که چنین سرعتی داشتند، دوازده عکس مجزا و طرح مانند از یک اسب در حال حرکت گرفت . بعدها تعداد دوربین‌ها بیشتر شد و از هیجده به بیست و چهار دستگاه رسید.

نتیجه کار این شد که این عکس‌های گرفته شده به وسیله دوازده دوربین، روی یک نوار پشت سر هم یا پیوسته ضبط شد و انسان برای اولین بار موفق شد که اولین صحنه تصویرهای متحرک را ببیند.

پخش این خبر در دنیا غوغایی به پا و دانشمندان و مخترعان زیادی را به فکر و تلاش وادار کرد. یکی از مخترعان مشهوری که در این زمان دست به کار شد و دستگاه عکاسی متحرک را کامل‌تر از قبل ارائه داد، «ادیسون» بود؛ مخترع مشهوری که خدمات زیاد و مهمی به بشر کرد، از جمله اختراع برق.

ادیسون از دستاوردهای قبلی در زمینه دوربین عکاسی استفاده کرد و در آزمایشگاه خود، اولین دوربین قابل استفاده برای ضبط تصویرهای متحرک را ساخت. ادیسون نام این دستگاه را «کینتوگراف» گذاشت. این دستگاه، دوربینی بود که در آن از حلقه فیلم‌های دندانه‌دار استفاده می‌شد. وقتی نوار فیلم از جنس سلولوئید (نوعی پلاستیک محکم)‌ از درون دروبین می‌گذشت، تصاویر را کنار هم به صورت افقی روی فیلم ضبط می‌کرد.

برای دوربین ادیسون، فیلم 35 میلی‌متری که کنارش سوراخ داشت، ساخته شد. دستگاه ساخت ادیسون، در ابتدا هزار کیلو وزن داشت و به‌همین‌خاطر حمل و نقل آن راحت نبود؛ با این حال، همین دستگاه برای اولین‌بار برای بشر، تصویرهای متحرک کوتاه‌مدتی را به نمایش گذاشت.

این دستگاه نقص بزرگی هم داشت که مربوط به استفاده یک نفری از آن بود. یعنی فقط یک نفر می‌توانست از دریچه‌ای کوچک به داخل دستگاه نگاه کند و فیلم را ببیند. برای رفع این نقص، بسیاری از علاقه‌مندان به سینما تلاش کردند.