مسی طلایی می‌شود

البته در جایگاه و مقام په‌له در دنیای فوتبال شکی نیست و حرف‌هایش را باید با زر نوشت؛ اما در این یکی مورد یعنی این‌که چه کسی مرد سال فوتبال جهان می‌شود، کار بزرگی نکرده و پیش‌بینی او، پیش‌بینی بیشتر کارشناسان و فوتبال دوستان جهان است؛ اما چون په‌له اظهار نظر کرده، مثل بمب صدا کرده و توجه به مسی بیش از گذشته شده است.

لیونل مسی مرد سال فوتبال جهان و مرد طلایی فوتبال اروپا می‌شود و در این مورد کسی به گردپایش هم نخواهد رسید، حتی رونالدوی پرتغالی که امسال هم خوب بود و یک تنه شیاطین سرخ را تا فینال لیگ قهرمانان رساند؛ اما همین فینال اوضاع را به نفع پسر آرژانتینی تغییر داد. در فوتبال اروپا معمولا تیمی که قهرمان لیگ قهرمانان می‌شود، کانون توجه کارشناسان قرار می‌گیرد. مسی هم ستاره تیم قهرمان بوده و هم بهترین گلزنی آن در لیگ قهرمانان. پس از همین حالا کارشناسان مجله فرانس فوتبال، توپ طلایی را برایش کنار گذاشته‌اند. بار قبلی که بارسا قهرمان اروپا شد، رونالدینیو، مرد همه کاره این تیم بود و به توپ طلایی رسید. میلان که قهرمان شد، کاکا برترین گلزن و بهترین بازیکن تیم بود. او هم به این توپ طلایی رویایی رسید و پارسال هم کریس رونالدو، این مسیر را طی کرد و حالا حکایت ستاره‌های درخشان فوتبال درباره مسی صدق می‌کند. بله، مسی طلایی می‌شود و آقای این روزهای فوتبال اروپا و جهان است.

مهم‌تر از دوئل من و کریس

لیونل مسی هنوز باورش نمی‌شود او و هم تیمی‌هایش در هفته‌های اخیر چه موفقیت‌های بزرگی کسب کرده‌اند.

به گزارش گل، لیونل در مصاحبه‌ای گفت: هر آن چه را که بارسلونا در هفته‌های اخیر کسب کرده، بیشتر به یک رویا شبیه است. فکر نمی‌کنم از موفقیت‌های خود خوب آگاه باشیم. مسی در پایان گفت: آخرین توفیق ما یعنی فتح لیگ قهرمانان اروپا، حتی از دوئل من با کریس رونالدو اهمیت بیشتری داشت.

مسی در همین حال در مصاحبه با تلویزیون اسپانیا با ابراز شادمانی از کسب 3 جام در یک فصل گفت:‌ ما نشان داده‌ایم که بهترینیم. همچنین خوشحالی دیگری دارم که به سبک فوتبالمان مربوط می‌شود.

بله، من خوشحالم زیرا همه از تماشای فوتبال ما لذت می‌برند. فرق نمی‌کند هوادار بارسا باشند یا هوادار تیم دیگری.

شنیده‌ام که در تمام جهان بسیاری از فوتبال دوستان، تماشاگر مسابقات بارسلونا هستند و سبک بازی ما را دوست دارند. پس چنین سبکی از فوتبال شایستگی دارد که عنوان‌ها و جام‌های متعدد کسب کند.

مسی 21 ساله ادامه داد: ما این فرصت طلایی را به دست آوردیم تا در تاریخ فوتبال، خود را به عنوان باشگاهی بزرگ ثبت کنیم و این کار را انجام دادیم. بارسلونا اولین تیم در اسپانیاست که در یک فصل 3 جام را فتح کرده است.

دیگر فیفا بهانه ندارد

در آغاز گفتیم په‌له می‌گوید مسی مرد سال فوتبال جهان خواهد شد. نامداران فوتبال یکی یکی نام لیونل را برزبان می‌آورند و باید گفت توپ طلایی نیز برای قرار گرفتن در دست‌های مسی، بی‌قراری و بی‌صبری می‌کند؛ اما همه باید تا اواخر پاییز صبر کنند. خاویر ماسچرانو هموطن مسی نیز با قاطعیت اعتقاد دارد، لیونل شایسته کسب عنوان مرد سالی فوتبال جهان است. این بازیکن که عضو باشگاه لیورپول است در مصاحبه با مجله استودیو فوتبال گفت: تیم‌های زیادی را نمی‌توانید پیدا کنید که در بازی نهایی مثل بارسلونا بازی کنند. آنها به سبک بازی خود ایمان داشتند و این موضوع مهمی است. بارسلونا بهترین تیم جهان است و این را مقابل منچستریونایتد نشان داد. حالا دیگر فیفا بهانه‌ای ندارد که نام مسی را به عنوان بهترین بازیکن جهان اعلام نکند. من مطمئنم که مسی توپ طلایی فوتبال اروپا را هم به دست خواهد آورد. اما توانایی‌های خود را در مبارزه در برابر منچستریونایتد به خوبی نشان داد. او ثابت کرد بهترین بازیکن جهان است.

وقتی بیماری خوشبختی می‌آورد

لیونل مسی این همه توفیق خود در دنیای فوتبال آن هم در سنین جوانی را مدیون مادرش و بیماری دوره کودکی‌اش می‌داند. اگر ناراحتی جسمانی نداشت، هرگز پایش به اسپانیا و بارسلونا نمی‌رسید تا روزی به قله فوتبال اروپا صعود کند. او در سال‌های کودکی، ناراحتی کمبود هورمون رشد داشت و قدش خیلی کوتاه بود و پزشکان می‌گفتند شاید خوب رشد نکند؛ اما مادر دلسوزش نمی‌خواست پسرش از لحاظ جسمانی عقب مانده باشد. خانواده‌اش هر طور که بود مبلغ مختصری جور کردند و لیونل را برای مداوا به اسپانیا فرستادند. هزینه درمان سنگین بود و خانواده مسی توان تحمل آن را نداشتند؛ اما تقدیر این بازیکن آن بود که درهای باشگاه بارسلونا به رویش باز شود. او در 13 سالگی به آکادمی فوتبال بارسلونا رفت. از آنجا که قد کوتاه و جثه کوچک داشت، هم تیمی‌هایش به او توجه نمی‌کردند و معمولا جایش روی نیمکت بود. باشگاه بارسلونا هزینه‌های درمان لیونل را تقبل کرد و او کم‌کم در مسیر رشد طبیعی قرار گرفت. در 15 سالگی استعداد و مهارت خود را در فوتبال نشان داد و کم‌کم مسوولان بارسلونا به او خوب توجه کردند و زمینه پیشرفت لیونول را فراهم آوردند.

لیونل هنوز دوره سخت کودکی در آرژانتین را به یاد دارد و قدردان مادر فداکارش است. او می‌گوید: مادرم در سخت‌ترین شرایط، سعی می‌کرد به من آرامش دهد و نگذارد سختی‌ها را حس کنم. او بود که تمام سختی‌ها را به جان خرید و همیشه کنارم بود. من به او افتخار می‌کنم. شاید اگر لیونل و خانواده‌اش آن همه سختی نمی‌دیدند و شاید اگر او برای مداوای بیماری به اسپانیا نمی‌رفت، هرگز بازیکن بزرگ امروزی نمی‌شد.

عاشق پلی استیشن و ماهیگیری

لیونل با آن که به اوج مهارت در فوتبال رسیده، اما اوقات فراغت خود در منزل را به بازی پلی‌استیشن مشغول می‌شود.

او بهترین جای دنیا را اطاقش می‌داند که روی کاناپه به استراحت بپردازد و بعد که خستگی‌ از تنش در رفت به سراغ پلی‌استیشن برود. او چنان با علاقه و اشتیاق پلی‌استیشن بازی می‌کند که گویی در بازی حساس تیمش در مقابل منچستریونایتد به میدان رفته است. پلی‌استیشن او را به اوج هیجان می‌برد. از چند سال پیش این بازی را دوست داشته و امروز که مشغله‌های فوتبالی‌اش خیلی زیاد شده، پلی‌استیشن را کنار نگذاشته و همچنان یک پلی‌استیشن‌باز قهار است، اما افسوس می‌خورد که کمتر فرصت پیدا می‌کند تا به ماهیگیری رود. این کار را دیگر در خانه نمی‌تواند انجام دهد و دست کم باید به جایی دور مثلا کنار یک رودخانه یا لب دریاچه‌ای برود. او می‌گوید وقتی بچه بودم ماهیگیری را خیلی دوست داشتم. گاهی چند ساعت کنار رودخانه می‌نشستم تا یک ماهی بگیرم. یک بار یک ماهی چند کیلویی صید کردم. ماهیگیری دنیای جالبی است.

ماهیگیری به انسان آرامش می‌دهد و برخلاف فوتبال در آن از استرس و هیجان خبری نیست.زمانی هیجان زده می‌شوید که ماهی صید کرده‌اید. باور کنید صید یک ماهی به اندازه زدن یک گل حساس، دلچسب است.

می‌خواهم خودم باشم نه مارادونا

مسی، مارادونا را خیلی دوست دارد و او را الگوی خود قرار داده است. مارادونا نیز مسی را دوست دارد و او را بازیکنی بزرگ با آینده‌ای درخشان می‌داند. شباهت‌های این دو عجیب است. مثلا وقتی مسی با پشت سرگذاشتن چند بازیکن ختافه گل زد، همه را به یاد گلی انداخت که مارادونا در جام جهانی 1986 به انگلیس زد. حتی مسی مثل مارادونا یک گل با دست زد و همین سبب شد تا او را از هر جهت با مارادونا مقایسه کنند. با این همه می‌گوید: مارادونا را دوست دارم.او اسطوره فوتبال آرژانیتن است؛ اما مرا با او مقایسه نکنید.

من می‌خواهم سبک فوتبال خود را داشته باشم و در آینده وقتی از من حرف بزنند بگویید لیونل مسی بازیکنی بود که مثل مسی بازی می‌کرد.

از حالا به فکر دوره پیری

لیونل مسی هنوز خیلی جوان است و هنوز 22 سالش نشده؛ اما از همین حالا تابلوی زندگی دوران پیری‌اش را کشیده است: داشتن ویلایی در کنار دریا، دور از هیاهوی زندگی شهری، رفتن کنار آب و تماشای امواج دریا و تصویر ماه در آب و ماهیگیری در کنار برکه‌‌ای در نزدیک دریا. این تابلوی تماشایی همیشه در برابر چشمان مسی قرار دارد.

تحقق رویای کودکی در المپیک پکن

لیونل مسی از همان دوره کودکی آرزویش این بود که روزی به المپیک برود و در دهکده المپیک اقامت کند و ببیند بازی کردن در المپیک چه مزه‌ای دارد و البته در رویاهای دوره کودکی خواب مدال طلای المپیک را هم می‌دید. او می‌گوید: همیشه آرزو می‌کردم روزی به دهکده المپیک بروم. می‌خواستم ببینم این دهکده چه جور جایی است و چگونه ورزشکاران سراسر جهان با نژادها و فرهنگ‌های متفاوت مدتی را کنار هم زندگی می‌کنند. وقتی به عضویت تیم المپیک آرژانتین در آمدم و قرار شد به دهکده المپیک پکن بروم، خیلی بی‌صبر شده بودم و دلم می‌خواست هر چه زودتر به آنجا بروم. وقتی قدم به دهکده گذاشتم، ذوق زده شدم. می‌خواستم با ورزشکاران همه کشورها دوست شوم؛ اما بازی کردن در المپیک هم برایم لذت بخش بود. باور کنید بزرگ‌ترین آرزوی زندگی‌ام حضور در المپیک بود و شیرین‌ترین لحظه زندگی‌ام نیز زمانی بود که قهرمان المپیک شدیم و مدال طلای المپیک را روی سینه‌ام حس کردم. ضربان قلبم تندتر شده بود. می‌خواستم از خوشحالی فریاد بزنم. می‌خواستم پروازکنم. چه لحظه‌های رویایی و قشنگی بود.

جهانگیر چراتی