کاندیدای من کوش؟...

نوای انتخاباتی نی:

بشنو از نی چون حکایت می‌کند
از رقابت‌ها شکایت می‌کند
کز نیستان تا مرا ببریده‌اند
هیکلم را چون تریبون دیده‌اند
هر کسی از ظنّ خود فوتیده‌ام
جانب حزب خودش شوتیده‌ام
من فرو در هر جناحی که شدم
از شعار و شعرها شوکه شدم
رای من از رنگ چهره دور نیست
بشنود هرکس که چشمش کور نیست....

انتخاب دومنظوره: در این انتخاب مهم، یک نکته اساسی که باید به آن توجه شود این است که اگرچه هر صاحب شغل و پیشه‌ای برای رای دادن به یک  کاندیدا، ابتدا نگاه می‌کند که ببیند برنامه‌های او من‌حیث‌المجموع چقدر برای کشورش مفید و نسبت به بقیه کاندیداها کامل‌تر است؛ اما در حاشیه به موضوع میزان انطباق برنامه‌های وی با برنامه‌های خودش نیز می‌اندیشد؛ و این که کلیت برنامه‌های آن کاندیدا تا چه میزان باعث بهبود فضای کاری وی و رشد و ارتقای آن خواهد شد. بخصوص مشاغل زیان‌آور که از شدت سختی و ایجاد استهلاک و روغن‌سوزی، نص قانون هم علنا و رسما بر  زیان‌آور بودن آنها انگشت تأکید گذاشته است.

شرایط نامزد محبوب من: در همین راستا که عرض شد، بنده به عنوان یک آدم معلوم‌الحالی که علاوه بر منافع ملت، از سر رندی، یک خرده‌ای هم به فکر منافع حرفه‌ای خودش و همکاران طنزپردازش می‌باشد و نصف عمرش را طنز نوشته است و گزگ به دست دشمن نداده است؛ ترجیح می‌دهم به کاندیدایی رای بدهم که ذاتا و حقیقتا واجد بیشترین شرایط و امتیازات مورد نظر صنف ما بوده باشد. مشروح این شرایط و اختصاصات که در اینجا جا نمی‌شود، در پوشه‌ای در نزد نگارنده محفوظ می‌باشد.