ایستگاه آخر

وی پس از آن، کوشید چهره خود را تطهیر کند و برگزاری انتخابات فرمایشی مجلس را در دستور قرار داد. در این شرایط نشریه خواندنی‌ها در شماره 12 شهریور 42 (سه ماه پس از کشتار 15 خرداد)‌ به تمسخر این انتخابات می‌پردازد. (طرح شماره یک)‌

در آن روزگار، مطبوعات با سانسور وحشتناکی روبه‌رو شدند. در این حال نشریه توفیق کاریکاتوری را طراحی کرد که زیر تیغ سانسور شاهانه، اجازه چاپ نیافت. این طرح، عمق و گستره خفقان حاکم بر مطبوعات آن روزگار را به خوبی نمایش می‌دهد. (کاریکاتور شماره 2)‌

اما ملت ایران هیچ گاه دشمن شماره یک خود یعنی آمریکا را نیز در جنایات شاه بی‌تقصیر نمی‌دانست و در این میان مطبوعات نیز به سهم خویش، حمله به این ابرقدرت جنایتکار را فراموش نمی‌کردند.

طرح شماره 3 کشورهای مختلف را در حال غارت منابع نفت ایران نشان می‌دهد، اما در این میان سهم آمریکا و انگلیس از همه بیشتر است و کاریکاتوریست، نفت ایران را مناسب «برای هر نوع سلیقه» می‌خواند. (طرح شماره 3)‌

طرح شماره 4 مربوط به ماه محرم است، زیرا رژیم شاه که قیام 15 خرداد را که در روز 12 محرم به وقوع پیوست ناشی از شور حسینی‌ع‌ می‌دانست، عمل به همه سنت‌های عاشورایی ازجمله شبیه‌سازی را ممنوع اعلا‌م نمود. در آن دوران، همه جهان شاهد جنایات وسیع آمریکا در ویتنام بود. این کاریکاتور، لیندون جانسون رئیس‌جمهور وقت آمریکا را نشان می‌دهد که در نقش شمر ظاهر شده است و در گوشه بالای طرح، دو زن روی بالکن مشغول صحبت هستند و یکی از آنها از دیگری می‌پرسد: «شمر به این خوبی را از کجا آوردن؟» و دیگری پاسخ می‌دهد: «از ویتنام»! در این حال جانسون نیز در حال مذاکره با یک مامور شهربانی است که آن مامور ضمن اشاره به ممنوعیت شبیه‌سازی خطاب به جانسون می‌گوید: «چرا خودتو شبیه شمر ساختی؟» و جانسون در پاسخ می‌گوید: «والله، به خدا! شبیه نساختم، من خود شمرم.»!