مهمترین دستاورد قیام ژوئن، ظهور [آیتالله] خمینی به عنوان یک رهبر سیاسی مذهبی بود. لحن ضدآمریکایی، مخالفت سرسختانه با صهیونیسم، اعتراض علیه استبداد شاه و بالاخره تاکید [آیتالله] خمینی بر دین اسلام، جمعیت انبوهی را به دور او گرد آورد. حسین مهدوی از اعضای کمیته مرکزی جبهه ملی، با علم به این موضوع میگوید: او [خمینی] از سوی روشنفکران ایرانی، حتی آنهایی که به اسلام عقیده ندارند به عنوان فردی دانا، بسیار باهوش و باشهامت ... تلقی میشود. از زمان مصدق تاکنون هیچ کس این گونه یکجا جامع صفات و عناصر مختلف نبوده است. (ص 117.)
محورهای مخالفت
رژیم خودکامه پهلوی در راستای وابستگی به آمریکا و انجام اصلاحات مورد نظر آنها تا بدانجا پیش رفت که مخالفت علما و مردم ایران را برانگیخت. امام خمینی در راس روحانیون مخالف قرار داشت که اساس مخالفتهای ایشان از نگاه محسن میلانی در چند محور عمده خلاصه میشد: مخالفت علما با سیاستهای شاه در زمان نخستوزیری اسدالله علم به اوج خود رسید. آنها با پیشنهاد لایحه انتخاب انجمنهای ایالتی و ولایتی در نوامبر 1962 بشدت مخالفت کردند و نخستین بار در ارتباط با همین لایحه بود که آیتالله خمینی خود را به عنوان یک چهره سیاسی در اذهان مطرح ساخت. مخالفت امام خمینی با شاه، حول 3 محور بود: لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی، همهپرسی ملی! سال 1963، اعطای کاپیتولاسیون به مشاوران و مستشاران نظامی آمریکا و وابستگان آنها در ایران در سال 1964 و همچنین اعطای حق رای به زنان و حذف قید تحلیف با «قرآن کریم» و سوگند به «هر کتاب آسمانی( »ص 107.)
محسن میلانی، شکلگیری انقلاب اسلامی از سلطنت پهلوی تا جمهوری اسلامی، ترجمه مجتبی عطارزاده، تهران، گام، 1383،
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)